Günün kitabı : Tenbihu'l Gafilin : Ebu'l leys Semerkandi :
Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin muaz bin cebel radıyallahü anh a anlattığı bir hadis şöyledir. peygamber efendimiz buyuruyor:' sana hiçbir peygamberin ümmetine söylemiş olduğu bir hadis söyleyeceğim. eğer bu hadisi ezberinde tutarsan faydasını görürsün. fakat onu benden işittigin halde aklında tutmazsan kıyamet günü Allah katında kendini sorumluluktan kurtaracak hiçbir bahane bulamazsın.
Yüce Allah gökleri ve yeryüzünü yaratmadan önce her kat göğe bir melek düşecek şekilde yedi melek yarattı ve bu meleklerin her birine birer gök katında kapıcı olarak görevlendirdi.
Hafaza melekleri her kulun sabahtan akşama kadar işledikleri amellerin tümünü yazarlar. akşam olunca hafazla melekleri bu amellerle birlikte göge doğru yükselmeye başlarlar. o sırada bu ameller güneş ışığı gibi parlar. hafaza meleği birinci göge çıkıp kapıya dayanınca, kulun amelini över ve çokluğundan bahseder. fakat bu kapının kapıcılığı ile görevlendirilen melek :'dur ve şu ameli sahibinin yüzüne çal ve kendisine Allah seni affetmesi de. ben gıybet görevlisiyim . bu amelin sahibi müslümanlar hakkında dedikodu yaptığı için onun amelini buradan daha yukarıya geçirmiyorum der.
Arkasından başka bir hafaza meleğinin başında durduğu kulun amelini yanına alarak göge yükselmeye başlar. amel yolda parlak bir ışık saçmaktadır. melek ikinci kat göğün kapısına varınca kapıda görevli olan melek kendisine şöyle der:' dur ve bu ameli sahibinin yüzüne çal. ayrıca kendisine allah seni affetmesin de. çünkü o bu amelini dünya malı uğruna işlemiştir. ben dünya uğruna işlenen amelleri tespit etmekle görevli olduğum için bu kulun amelinin daha yukarıya çıkmasına izin vermiyorum.
(Arkası yarın. .)