Al-i imran 83-84:

•  Onlar Allah(cc)'ın dininden başka bir din mi arıyorlar? Halbuki göklerde ve yerde olan herşey isteyerek veya istemeyerek O'na boyun eğer, nihayetinde herşey sonunda O'na dönecektir. De ki.' Biz Allah(cc)'a, bize indirilene, İbrahim(as)'e, İsmail(as)'e, İshak(as)'a , Yakub(as)'a ve onun neslinden gelenlere indirilene, Rableri tarafından Musa(as)'ya, İsa(as)'ya ve diğer tüm peygamberlere verilenlere iman ettik, onlar arasında hiç bir ayrım yapmayız. Ve biz Allah(cc)'a teslim olmuş müslümanlarız'.
  

 Al-i imran 81-82:

• Allah(cc) (Ehl-i kitapdan) peygamberler vasıtasıyla şu taahhütü talep etti:' Eğer, vahyi ve hikmeti size bahşettikten sonra, halen sahip olduğunuz hakikati tasdik eden bir elçi size gelirse ona inanmalı ve yardım etmelisiniz. Bu şarta dayalı ahdimi kabul ve tasdik ediyor musunuz?'.  Onlar da:' Kabul ediyoruz' dediler. Allah(cc) da:' Öyleyse buna şahit olun, ben de size şahit olacağım, o halde kimler bu taahhütten dönerse, işte onlar gerçek fasıklardır' buyurdu.
  

 Al-i imran 79-80:

•  Allah(cc)'ın kendisine kitap, sağlam bir muhakeme ve peygamberlik verdiği hiçbir insanın kalkıpta insanlara :' Allah(cc)'ın dışında bana da kulluk edin' demesi mümkün değildir. Lakin o insanlara:' İlahi kelamın bilgisini yayarak ve kendiniz de onu derinlemesine inceleyerek Allah(cc)'ın adamları(رَبَّانِيِّينَ) (Kuran talebeleri ve hizmetkarı) olun' der. O, melekleri ve peygamberleri rabler edinmenizi emretmez. Siz, müslüman olduktan sonra, size küfrü mü emredecek?
  

 Al-i imran 78:

•  Onlardan öyleleri var ki, kitaptan olmadığı halde ondamış gibi düşünesiniz diye dilleriyle kitabı çarpıtırlar ve Allah(cc)'tan olmadığı halde ' Bu Allah(cc)'tandır' derler. Böylece bile bile Allah(cc) hakkında yalan uydururlar.
  

 Al-i imran 77:

•  Allah(cc)'a karşı vaadlerini ve yeminlerini az bir kazanç karşılığı değiştirenlere gelince; onların ahirette hiç bir nasibi olmayacak, Allah(cc) onlarla konuşmayacak, bakmayacak ve onları temizlemeyecektir. Onlar için acı bir azap vardır.
  

 Al-i imran 76:

• Ama, kim Allah(cc)'a karşı vaadine sadık kalır ve O'na karşı sorumluluk bilinci ile davranırsa, iyi bilsin ki, Allah(cc) muttakileri sever.
  

 Al-i imran 75:

• Kitap ehlinden öyleleri var ki, kendisine bir hazine emanet etsen, sana bir kuruşuna dokunmadan iade ederler, öyleleri de var ki, kendisine bir dinar emanet etsen, başına dikilip istemeden sana geri vermez. Bu , onların --Bizden olmayanlara yaptıklarımızdan dolayı vebal yoktur-- demeleriden dolayıdır. Böylece bile bile Allah(cc) hakkında yalan söylüyorlar.
  

 Al-i imran 74:

• 'Rahmetini dilediğine bağışlar. Çünkü, Allah(cc) muazzam lütuf sahibidir'.
  

 Al-i imran 72-73:

•  Kitap ehlinden bir kısmı dedi ki:' İnananlara günün başında vahyedilene inandığınızı söyleyin, daha sonra geleni ise inkar edin, ki belki inançlarından geri dönerler. Ama sizin inancınıza uymayan hiç kimseye gerçekten inanmayın'. De ki:' Tek gerçek rehberlik Allah(cc)'ın rehberliğidir. Size verilenin bir benzerinin başkasına da verilmesi zorunuza mı gitti? Yoksa Rabbinizin huzurunda aleyhinize delil getirirler diye mi korkuyorsunuz? Ayrıca; lütuf ve ihsan Allah(cc)'ın elindedir, onu dilediğine verir. Zira Allah(cc) lütfunda sınırsız olandır, herşeyi bilendir'. 
  (
  Müfessirlerin çoğunluğu,  bazı tâbi'ûn (yani,  Hz.  Peygamber'in Ashâbı'ndan son­ra  gelen  nesil)  arasında  revaçta  olan  görüşlerden  hareketle  bu  pasajı  şöyle  an­larlar:  “Muhammed'e vahyedilene iman ettiğinizi  günün başında inananlara ilan edin,  [onun/(günün)l  geri kalan kısmında  ise onu  tekrar inkar edin.”  Bu yorum, yukarıdaki  ayetin  atıfta  bulunduğu,  Müslümanları  şaşırtmaya  yönelik  Yahudi- Hristiyan  girişimlerinin  Kur’an  mesajma  önce  inanıp  ardından  inanmadıklarını ilan  etmeleri  şeklinde  ortaya  çıktığına  işaret  eder.  Diğer  taraftan,  benim  kabul ettiğim  (ve bu  ayet ile ilgili  yorumunda  Râzî'nin naklettiği  el-Esam'm  görüşüyle desteklenen) çeviri,  Yahudi ve Hristiyanların,  Kur’an'm ilk vahyedilen bölümün­de (“günün başında vahyedileri’de) “birazcık hakikat”  olduğunu gönülsüz de ol­sa  kabul  etmek sûretiyle,  ama  Kitâb-ı Mukaddes'deki  bazı öğretilere  açıkça  ters düştüğü için onun sonraki kısımlannı kesin biçimde reddederek bu amaca ulaş­mayı ümit edebileceklerine ve  etmekte olduklarına  işaret  eder.ESED
  
  )
  

 Dua saati:10. Ey herkesi ve her şeyi şefkat ve merhametiyle ku-şatan ve ey sürçüp düşenleri bağışlayarak tökezleyenlere yeniden doğrulma fırsatları veren yüce Yaratıcı! Kendisin-den yardım talep edilebilecek yegâne zât Sensin ve ancak Sana tevekkül edilir. Sen, Sana yönelip dua edenlerin sesini mutlaka işitir, çağrılarına icabet edersin; kapına sığınıp bir nidâda bulunanlara da elbette karşılık verirsin. Rabbimiz, Senden bü tün varlığı kuşatan rahmet havuzuna bizi de almanı dileniyoruz; işte kalblerimiz de bu duygularla Senin ulu dergâhına yönelmiş vaziyette. Bize merhametinle muamele et.. sürçmelerimizi bağışla.. bütün günahlarımızı ve kusurlarımı yarlığa.. ömrümüzün geri kalan kısmında da bize sıhhat, âfiyet ver ve bizleri dupduru ve katışıksız salih ameller işlemeye muvaffak eyle!Dualarımızı kabul buyur ve isteklerimizi geri çevirme, ey kendisine el açılanların en cömerdi ve ey lütufta bulunan-ların en hayırlısı!

 Dua saati:105. Ey her varlığa ihsan deryasından nimetler yağdıran ve ikramı her ikram sahibinden sonsuz derece üstün olan.. ey herkesi ve her şeyi merhametle kuşatan ve kerem ü lut-fundan günahkarları dahî mahrum bırakmayan Rabbim! Benim istediklerimi de ver, cömertlik ve merhametinle beni de sevindir; ikram ve rahmet yağmurların neticesinde be-nim emelimi de gerçekleştir. Şu âciz bendeni eli boş, ümidi kırık, zavallı ve perişan bırakma. Sadece korktuğum tehlike-lerden değil, hiç sezemediğim, tahmin bile edemediğim ve dolayısıyla da endişe duymadığım musibetlerden de beni emin eyle.

 Al-i imran 69-71:

•  Kitap ehliden bir kısmı sizi yoldan çıkarmak isterler, fakat sadece kendilerini yoldan çıkarırlar da bunun bile farkına varmazlar. Ey kitap ehli, göz göre göre neden Allah(cc)'ın ayetlerini inkar ediyorsunuz? Ey kitap ehli, neden hakkı batılla karıştırıp bile bile gerçeği gizliyorsunuz?
  

 Al-i imran 65-68:

•  Ey kitab ehli, Tevrat ve Incilin kendisinden uzun zaman sonra indirildiğini bildiğiniz halde İbrahim(as) hakkında neden tartışıyorsunuz?. Aklınızı kullanmıyor musunuz?. Hadi bildiğiniz konularda tartışıyorsunuz, fakat bilmediğiniz şeyler hakkında neden tartışıp duruyorsunuz?. Halbuki, Allah(cc) bilir siz bilmezsiniz. İbrahim(as) ne yahudi ne de hristiyan idi, fakat tam anlamıyla hakka yönelmiş bir müslüman idi. Allah(cc)'a şirk koşanlardan da değildi. Gerçekte İbrahim(as)'e en yakın olanlar ona tam anlamıyla uyanlardır; yani, işte bu peygamber ve müminlerdir. Ve ayrıca Allah(cc) müminlerin yanındadır.
  

 Al-i imran 64:

•  De ki:' Ey Kitab ehli, sizinle bizim aramızda şu ortak ilkelere gelin: Allah(cc)'tan başka kimseye kulluk etmeyeceğiz, O'ndan başka hiç bir şeye ilahlık yakıştırmayacağız ve Allah(cc) ile birlikte insanları rab edinmeyeceğiz'. Ve eğer yüz çevirirlerse , de ki:' Şahit olun ki biz kendimizi O'na teslim etmişiz'.
  (
  İslâm’ın 14 asır önce Ehl-i Kitaba, bugünün yine hem Ehl-i Kitabına hem de mektep ehline, yani okumuşlarına yaptığı bu çağrı, pek çok açı-dan çok önemlidir:
  • İslâm’ı tebliğde, önce muhatapla üzerinde bu-luşulabilecek ortak zemin veya asgarî müşte-rek aranmalıdır. Bu, Ehl-i Kitap için Allah’a ibadet ve O’na şirk koşmama ise, meselâ dinle hiç  alâkası  bulunmayan  başkaları  için  insan  olma  ve  ortak  insanî  kaderi  paylaşma  olabi-lir.
  •   Tebliğde yumuşak üslûp, sevdirme, ısındırma çok önemlidir. İslâm, kendisine ulaşılabilecek kişiler  sayısınca  yolları  ve  içine  girilebilecek  binlerce kapısı olan yüce bir saraya benzetile-cek olursa, herkese açık mutlaka bir kapı var demektir ve önemli olan, kime hangi kapının gösterileceğini bilmektir. (Kur’ân’dan İdrake Yansıyanlar, 1: 109–110)
  •   Kur’ân, her türlü inatlarına ve direnmelerine rağmen  Ehl-i  Kitap’la  diyalogu  kesmemekte  ve bu diyalogun önce müşterek noktada baş-laması gerektiğinin sinyalini vermektedir.
  •   Muhtelif   vicdanların,   muhtelif   milletlerin,   muhtelif dinlerin, muhtelif kitapların aslî bir vicdan ve hak bir kelimede nasıl birleştirilebi-leceği, İslâm’ın insanlık âlemine ne kadar ge-niş, ne kadar açık, ne kadar doğru bir hidayet yolu,  bir  özgürlük  kanunu  öğretmiş  bulun-duğu ve artık bunun Arap ve Acem’le sınırlıolmadığı  bu  âyette  bütünüyle  gösterilmiştir. Dinî  terakkî  vicdanların  darlık  ve  ayrılıkla-rında değil, küllî ve geniş olmalarındadır. (Ya-zır, 2: 1132)
  •   Allah’a ibadet, O’na şirk koşmama ve O’ndan başka  Rab,  yani  terbiye  edici,  yol  gösterici,  insan  hayatını  düzenleyici  bir  otorite  kabul  etmeme,  Allah’a  imanın  veya  O’nun  dinine  tâbi olmanın olmazsa olmaz şartıdır. Âyet, bu ana düsturu açıkça ortaya koymakla Tevhid-i Ubûdiyet, Tevhid-i Ulûhiyet ve Tevhid-i Ru-bûbiyet’i nazara vermektedir.
  )
  

 Sabah duası : 50. Ey rahmetiyle bütün mevcudatı kuşatan Rabbimiz! Bize ve bütün müslümanlara merhametinle muamelede bulun.. Sana uzaklığın mahrumiyetini yaşatma.. bizi salih kullarından ayırma.. hâlimize acı da, bizi ne nefsimizle ne de Senden uzaklaştıracak herhangi bir şeyle göz açıp kapayıncaya kadar bile olsa başbaşa bırakma.. yardımcımız, koruyanımız ol ve bizi nusretinle te’yid buyur; buyur ki Sen koruyanların en güzelisin ve Senin gücünü aşkın hiçbir şey yoktur.

 Al-i imran 61-63:

•  Sana gelen bu nihai bilgiden sonra, kim seninle bu hakikat hakkında tartışmaya kalkarsa de ki:' Gelin oğullarımızı ve ogullarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı, bizim yandaşlarımızı ve sizin yandaşlarınızı çağıralım, sonra hep birlikte tevazu içinde ve gönülden yalvaralım ve Allah(cc)'ın lanetinin aramızda yalan söyleyenlerin üzerine olmasını dileyelim'.
  Nihayetinde işin aslı budur ve  Allah(cc)'tan başka ilah asla yoktur, Allah(cc) elbette azizdir, hakimdir. Eğer bu hakikatten yüz çevirirlerse, şüphesiz Allah(cc), bozcuncuları çok iyi bilir.
  

 Al-i imran 58-60:

• Bütün bunlar, sana ilettiğimiz mesajlardan ve hikmetli haberlerdendir. Allah(cc) katında İsa(as)'ın durumu Adem(as)'ın durumu gibidir. Allah(cc) onu topraktan yarattı ve sonra 'Ol!' dedi, o da oluverdi. Bu gerçek sana Rabbinden bildirildi, öyleyse tereddüt edenlerden olma!.
  

 Al-i imran 54-57:

•  Ve onlar tuzak kurdular, Allah(cc) ta onlara tuzak kurdu. Nihayetinde Allah(cc) tuzakları boşa çıkarmada pek güçlüdür. O zaman Allah(cc):' Ey İsa(as), senin canını alacak olan Benim ve seni hakikati inkar eden kimselerden arındıracağım. Ve sana uyanları  kıyamete kadar o hakikatı inkar edenlere üstün kılacağım. Sonunda hepiniz Bana döneceksiniz ve aranızda anlaşmazlığa düştüğünüz her konuda son hükmü Ben vereceğim. Hakikatı inkar edenlere gelince; onları hem bu dünyada hem de ahirette şiddetli bir azab beklemektedir. Onlara yardım edebilecek bir kimse de yoktur.
  İman edip salih amel işleyenlere gelince; Allah(cc) onlara mükafatlarını tam olarak verecektir.
  
  وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
  

  Allah(cc) zalimleri sevmez'.
  

 Al-i imran 52-53:

•  İsa(as), onların hakikatı reddettiklerinin farkına varınca :' Kim Allah(cc) yolunda benim yardımcılarım olacak?' dedi. Havariler:' Biz Allah(cc) yolunda senin yardımcıların olacagız(أَنصَارُ اللّهِ). Biz Allah(cc) inanırız. Sen de şahit ol, biz müslümanlardanız' dediler. Devamında:' Ey Rabbimiz, indirdiklerine biz inanıyor ve resulune tabii oluyoruz. O halde bizi hakikate şahitlik edenlerle bir tut' dediler.
  (
  Those people who help establish Islam have been called Allah's helpers. In order to understand its significance, it should be kept in view that Allah has taken upon Himself to persuade human beings to adopt Islam of their free will, for He does not force His will on man in those spheres of his life in which He has granted him freedom of action but likes to convince him by reason and admonition. As it is the work of Allah to bring the people to the right way by admonition and advice, He calls those people who exert their utmost to establish Islam "His helpers and companions:" This is indeed the highest position that a servant of Allah can aspire to achieve. For man's position is merely that of a servant when he is engaged in praying, fasting and other kinds of worship, but he is elevated to the high and unique position of God's companion and assistant when he is exerting for the establishment of the way of Allah. And this is indeed the loftiest position of spiritual attainment, to which a man can aspire in this world. 
  )
  

 Al-i imran 50-51:

•  ' Tevrat'tan günümüze kalanın doğruluğunu tasdik etmek ve size yasak edilen bazı şeyleri helal kılmak için geldim. Ve size Rabbinizden bir mesaj getirdim: Allah(cc)'a karşı sorumluluğunuzun bilincine varın ve bana itaat edin. Kuşkusuz Allah(cc) benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Dolayısıyla yanlız O'na kulluk edin. Doğru yol budur'.
  

 Al-i imran 49:

•  Onu israiloğullarına bir peygamber olarak gönderecek ve diyecek ki:'Şüphesiz ki, ben size Rabbinizden ayetler getirdim. Size çamurdan kuşa benzer bir maket yapar, ardından ona üflerim, Allah(cc)'ın iziniyle kuş olup uçuverir. Körleri ve züzzamlıları iyileştirir, yine Allah(cc)'ın iziniyle ölüleri hayata döndürürüm. Dahası, yiyebileceğiniz ve evlerinizde saklayabileceğiniz şeyleri size haber veririm. Hiç kuşkusuz, eğer inanıyorsanız, bütün bunlarda sizin için mucizeler vardır'.
  

 Al-i imran 47-48:

•  Meryem(as):' Ey Rabbim, bana hiç bir insan dokunmadığı halde nasıl çocuğum olabilir?.' Melek :' Pekala olabilir. Zira Allah(cc) dilediğini yapar' diye cevap verdi. Bir şeyin olmasını dilediğinde sadece 'Ol!' der ve o şey oluverir. Allah(cc), ona hem vahyi ve hikmeti öğretecek, hem de  tevrat ve incil'i.
  

 Al-i imran 45-46:

• Yine bir zamanlar, melekler:' Ey Meryem, Allah(cc) kendisinden bir söz ile sana, Meryem(as) oğlu İsa(as) Mesih adıyla bilinecek, bu dünyada da öteki dünyada da büyük şeref sahibi ve Allah(cc)'a en yakın kullardan olacak bir oğul müjdeliyor. Ve o, hem beşikte iken hem yetişkinlikte insanlarla konuşacak, salih kullardan olacak' dediler.
  

 Al-i imran 44:

•  Sana şimdi vahyettiğimiz şey, senin idrakini aşan bir hususla ilgilidir. Zira, hangisinin Meryem(as)'in hamisi olacağını kura ile çekecekleri zaman sen onların yanında değildin, ve o konuda birbiriyle çekiştiklerinde de yanlarında yoktun.
  

 Al-i imran 42-43:

•  Ve yine bir zaman melekler :' Ey Meryem(as), Allah(cc) seni seçti ve tertemiz kıldı. Seni bütün dünya kadınlarının üstünde bir konuma çıkardı. Ey Meryem(as), Rabbine huşu ile bağlan, secdeye kapan ve O'nun önünde eğilenlerle birlikte eğil'.
  

 Al-i imran 40-41:

•  Zekeriya(as) :' Rabbim ben iyice yaşlanmış, karım da kısır iken nasıl bir oğlum olacak?' dedi. Ona :'Pekala olabilir, zira Allah(cc) dilediğini yapar' denildi. Zekeriya(as) :' Rabbim, bana bir işaret ver' dedi. Ona:' İşaret şudur ki; üç gün boyunca yüz işaretleri dışında insanlarla konuşma, Rabbini çok zikret ve gece/gündüz O'nun şanını yücelt' denildi.
  

 Al-i imran 38-39:

• Aynı yerde Zekeriye(as) Rabbine yalvardı:' Ey Rabbim, rahmetinle bana güzel bir nesil bağışla. Zira Sen, her yakarışı duyansın'.  Zekeriya(as) mihrabta ibadet ederken, melekler :' Allah(cc) sana, Kendi katından bir sözün gerçekleştiğini doğrulayacak, insanlar arasında seçkin bir yere sahip, nefsine hakim, salihlerden bir peygamber olacak olan Yahya(as)'ı müjdeliyor' dediler. 
  

 Al-i imran 37:

•  Bunun üzerine Rabbi onu memnuniyetle kabul etti ve onu güzelce büyüttü ve onu Zekeriya(as)'ın himayesine verdi. Zekeriya(as) onu mabette ne zaman ziyaret ettiyse yanında yiyeceklerle görür ve sorardı:' Ey Meryem, bunlar sana nereden geliyor?'. Meryem(as):' Bunlar Allah(cc)'tandır, Allah(cc) dilediğine hesapsız rızık bağışlar' diye cevap verirdi.
  

 Al-i imran 35-36:

•  Bir zamanlar imran ailesinden bir kadın:' Ey Rabbim, rahmimdeki çocuğumu Senin hizmetine adayacağıma söz veriyorum. Benden bunu kabul et. Doğrusu yanlız Sen her şeyi duyan her şeyi bilensin' diye yakardı. Fakat çocuğu doğurunca :' Ey Rabbim, bir kız çocuğu doğurdum', halbuki Allah(cc) neyi doğuracağını ve onun istediği erkek çocuğunun bir kız çocuğu gibi olmayacağını bilmekteydi; ' ve ona Meryem ismini verdim. Lanetlenmiş şeytana karşı onu ve soyunu korumanı diliyorum' dedi.
  

 Al-i imran 33-34:

•  Şüphe yok ki, Allah(cc), Adem(as)'i, Nuh(as)'ı, İbrahim(as) ailesini, İmran ailesini kendi çağının insanları içinden seçerek üstün kıldı. Bunlar birbirinin soyundandır. Allah(cc) her şeyi işiten, her şeyi bilendir.
  

 Al-i imran 31-32:

•  (Ey peygamber) de ki:' Eğer Allah(cc)'ı seviyorsanız bana tabii olun ki Allah(cc) ta sizi sevsin ve günahlarınızı affetsin. Zira Allah(cc) çok affedicidir ve rahmet kaynağıdır'.
  Yine de ki:' Allah(cc)'a ve elçisine itaat edin'. Eğer bundan yüz çevirirlerse bilsinler ki, Allah(cc) hakikatı inkara şartlanmış olanları sevmez.
  

 Al-i imran 29-30:

•  De ki :' İçinizdekini gizleseniz de, açığa vursanız da onu Allah(cc) bilir. Göklerde ve yerde olan herşeyi bilir. Allah(cc)'ın herşeye de gücü yeter'.
  Her insan, yaptığı bütün iyiliklerin de bütün kötülüklerin de karşılığını göreceği o günün kendisinden çok uzak olmasını ister. Ne var ki, Allah(cc) kendisine karşı dikkatli olunmasını ihtar ediyor. Çünkü Allah(cc)'ın kullarına karşı şefkati sınırsızdır.
  

 Al-i imran 28:

•  Müminler , müminleri bırakıp hakikatı inkara şartlanmış olanları dost edinmesinler, çünkü bunu yapan Allah(cc)'la olan bütün bağını koparmış olur. Kendinizi korumak için bu yola başvurmanız istisnadır. Ancak Allah(cc), Kendisine karşı dikkatli olunmasını ihtar ediyor, nihayetinde varılacak yer Allah(cc)'ın huzurudur.
  (
  Âyet-i  kerime,  mü’minleri,  kâfir  de  olsalar  insanlara  karşı  güzel  davranmaktan,  onlara  iyi-lik  etmekten  ve  adaletli  muamele  etmekten  men  etmekte  değildir.  Çünkü  hukuka  riayet,  verilen  sözde  ve  yapılan  anlaşmada  sebat,  ciddiyet,  mü-rüvvet,  merhamet,  başkalarına  iyilik  yapmak,  mü’min  olmanın  gereğidir.  Fakat  mü’min,  mü’-min kardeşlerini bırakıp da, İslâm’a ve imana düş-manlığı apaçık olan kâfirlerin emri altına girmeyi, işlerini onlara bırakmayı ve küfürleri noktasında onlarla  dostluk  kurmayı  kabullenemez.  Dinine,  İslâm  toplumuna  ve  mü’min  kardeşlerine  zarar  verecek şekilde  kâfirlerle  işbirliği  yapamaz,  on-larla  yakın ilişki  kuramaz.  Dinini,  toplumunu,  mü’min kardeşlerini ve mukaddeslerini koruma adına,  kalbi  imanla  dopdolu  olmak  kaydıyla onlara  yakın  durabilir.  Şu  kadar  ki,  bütün  bu  hallerde  ölçü,  Allah’a  itaat  ve  O’nun  emir  ve  müsaadesi dışına çıkmama olmalı ve hemen ar-kadan gelen âyette de ikaz buyurulacağı üzere, bu  husustaki  tercih  ve  davranışlarında  kalbini  çok iyi kontrol etmeli, küfre ve bilhassa küfür-leri noktasında kâfirlere karşı menfaat, sadece kan yakınlığı ve ırkçılık gibi Allah’ın izni dı-şındaki  faktörlerin  tesiri  altında  en  küçük  bir  meyil göstermemelidir.AÜ
  
  )
  

 Al-i imran 27:

•  ' Gündüzü kısaltarak geceyi uzatır, geceyi kısaltarak gündüzü uzatırsın. Ölüden diri, diriden de ölü çıkartırsın. Ve dilediğine de hesapsız rızık verirsin'.