Tevbe 10:

•  Müminlere karşı ne ahit, ne yemin ne de bir hukuk gözetirler. İşte böyleleri, haddi aşanların ta kendileridir.
  

 Tevbe 9:

• Allah(cc)'ın ayetlerini az bir menfaate değiştirdiler ve O'nun yoluna engel oldular. Gerçekten yapmakta oldukları şeyler ne kötüdür!.
  

 Sabah duasi : 55. Ey merhameti sonsuz Rabbimiz! Bizim ve cihanın dört bir bucağındaki bütün kullarının sinelerini imana ve İslâm’a açmanı; hakikat ile aramıza giren bütün perdeleri de kaldırmanı diliyoruz. Rabbimiz! Şayet, Senin bu masum kullarına düşmanlık duygularıyla oturup kalkanların hakkı, hakikati tanıyıp hidayete ermelerini murad buyuruyorsan, onları en kısa zamanda sırat-ı müstakîme ulaştır; kalblerini iman ve İslâm istikametinde yumuşat ve hem bizi hem de onları razı ve hoşnut olduğun amelleri işlemeye muvaffak eyle! Ey kudreti sonsuz ulu Rabbimiz! Yüce dinini bugün de bir kere daha yücelt.. müslümanları nusretinle te’yîd buyur.. bizim ve inanan kardeşlerimizin mağlubiyeti için gayret gösterenleri, bu menfur isteklerinde fiyaskoya uğrat.. boyunlarındaki tasmayı, ayaklarındaki prangayı kulluklarının en büyük alâmeti sayan bu âciz ve fakir kullarını, kardeşlerimizi ve arkadaşlarımızı da azîz kıl ve tutup kaldır!

 Tevbe 8:

•  Nasıl olabilir ki, Eğer onlar size karşı galip gelselerdi, sizin hakkınızda ne bir ahit ne bir andlaşma gözetirlerdi. Onlar sözleriyle sizi hoş tutmaya çalışırlar, halbuki kalplerinde başka bir şey var. Çünkü onların çoğu yoldan çıkmış fasıklardır.
  

 Tevbe 7:

•  Sizin Mescid-i Haram'ın yanında kendileriyle antlaşma yaptığınız kimseler dışında, müşriklerin Allah(cc) ve O'nun Elçi'siyle bir andlaşma sağlamaları nasıl mümkün olabilir ki?. Onlar size karşı dürüst kaldıkları sürece, size de onlara karşı dürüst olun!. Unutmayın ki, Allah(cc) sorumluluk bilinci ile davrananları sever.
  

 Tevbe 6:

•  Ve müşriklerden biri senden sığınma isterse, ona sığınak ol, ve onu koruma altına al, bakarsın Allah(cc)'ın sözünü işitip anlar. Sonunda onu kendini güvende hissedebileceği bir yere bırak. Böyle davran, çünkü onlar hakikati bilmeyen bir topluluktur.
  

 Tevbe 5:

•  Haram aylar bitince, (antlaşmaya ihanet eden ve sizinle savaşan) müşrikleri yakaladığınız yerde katledin, onları yakalayın, hapse atın, ve onları her gözetleme yerinde oturup bekleyin. Eğer tövbe eder, salati ikame eder zekatı da yerine getirirse (وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ), serbest bırakın gitsinler. Unutmayın ki, Allah(cc) bağışlayan, merhamet edendir.
  (
  Bir çok çeviride, müminlerin kendileriyle savaşta olduğu ve antlaşmaya ihanet eden müşriklerin tevbe edip, namaz kılıp zekat verirlerse serbest bırakılmaları şeklinde çeviriler yapılmıştır, salatı ikame ve zekatı yerine getirme hep bu çerçevede çevrilmiştir. Müşrik, inanmadığı şeye neden ibadet etsin, konumuz müşrik! müşrik yaptığından pişman olup neden namaz başlasın! Burada belirtilen, eğer müşrik yaptığından pişman olup, Kuranın temel kaidelerine inanıp, riayet edip onları takip ederse (وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ) ve kendisini geliştirme yönünde hamlelerde (وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ) bulunursa, onun gerçekten eski halinden döndüğü anlaşılır.
  
  
  The terms "establish prayer" (Salat) and "give zakah" (Zakat) in the context of verse 5 of Surah At-Tawbah (9:5) have specific implications when applied to polytheists. Here's a more nuanced explanation:
  1. **Establish Prayer (Salat)**: In the context of this verse, "establishing prayer" does not necessarily mean that the polytheists are expected to immediately become Muslims and perform the Islamic ritual prayers. Instead, it can be interpreted as a metaphorical or broader sense of submitting to God and adopting a lifestyle that acknowledges and worships the one true God. This could involve a sincere intention to turn away from polytheism and towards monotheism.
  2. **Give Zakat**: Similarly, "giving zakah" does not strictly refer to the Islamic obligatory charity as practiced by Muslims. In a broader sense, it can mean engaging in charitable acts and supporting the needy, which are universal virtues recognized in many religious and ethical systems. This could be seen as a sign of their sincere repentance and commitment to righteousness. MISTRAL LARGE2
  )
  

 Tevbe 4:

•  Ne var ki, müşriklerden kendileriyle antlaşma yaptığınız ve daha sonra bu antlaşmayı her hangi bir şekilde ihlal etmeyen ve sizin hasımlarınızdan hiçbiriyle herhangi bir şekilde dayanışmaya girmeyenler bunun dışındadır. Artık onlarla olan antlaşmanıza süresi dolasıya kadar riayet edin. Unutmayın ki, Allah(cc) Kendi'sine karşı sorumluluk hissi ile davrananları sever.
  

 Tevbe 3:

•  Ve yine Allah(cc)'tan ve O'nun Elçi'sinden Büyük Hac günü bütün insanlara yapılmış bir duyurudur ki; Allah(cc)'ın veya O'nun Elçi'sinin müşriklerle hiç bir bağlantısı yoktur. Durum böyleyken eğer tövbe ederseniz, bu sizin için daha iyidir, yok eğer bu fırsatı da kaçırıp geri durursanız, unutmayın ki, Allah(cc)'tan kaçamassınız. Nitekim, inkarda ısrarcı olanları acı bir azapla müjdele!.
  

 Tevbe 1-2:

•   Allah(cc) ve Elçisinden kendisiyle antlaşma yaptığınız  müşriklere bir ihtardır; yeryüzünde dört ay daha rahatça dolaşın, ama şunu iyi bilin ki, Allah(cc)'ı aciz bırakamassınız. Ve yine bilin ki, Allah(cc) hakikatı inkarda ısrarcı olanları  er geç utanç içinde bırakacaktır.
  

  Tevbe suresi
(diyanet çevirisi)

•  
  
      Allah ve Resûlünden, kendileriyle antlaşma yapmış olduğunuz müşriklere kesin bir uyarıdır: 1
  Yeryüzünde dört ay daha dolaşın. Şunu bilin ki, siz Allah’ı âciz bırakacak değilsiniz; Allah ise, inkârcıları perişan edecektir. 2
  Hacc-ı ekber gününde , Allah ve Resûlünden bütün insanlara bir bildiridir: Allah ve Resûlü, Allah’a ortak koşanlardan uzaktır. Eğer tövbe ederseniz, bu sizin için hayırlıdır. Ama yüz çevirirseniz, şunu iyi bilin ki, siz Allah’ı âciz bırakabilecek değilsiniz. İnkârcılara, elem dolu bir azabı müjdele! 3
  Ancak Allah’a ortak koşanlardan, kendileriyle antlaşma yapmış olduğunuz, sonra da antlaşmalarında size karşı hiçbir eksiklik yapmamış ve sizin aleyhinize hiç kimseye yardım etmemiş olanlar, bu hükmün dışındadır. Onların antlaşmalarını, süreleri bitinceye kadar tamamlayın. Şüphesiz Allah, kendine karşı gelmekten sakınanları sever. 4
  Haram aylar çıkınca bu Allah’a ortak koşanları artık bulduğunuz yerde öldürün, onları yakalayıp hapsedin ve her gözetleme yerine oturup onları gözetleyin. Eğer tövbe ederler, namazı kılıp zekâtı da verirlerse, kendilerini serbest bırakın. Şüphesiz Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir. 5
  Eğer Allah’a ortak koşanlardan biri senden sığınma talebinde bulunursa, Allah’ın kelâmını işitebilmesi için ona sığınma hakkı tanı. Sonra da onu güven içinde olacağı yere ulaştır. Bu, onların bilmeyen bir kavim olmaları sebebiyledir. 6
  Allah’a ortak koşanların Allah katında ve Resûlü yanında bir ahdi nasıl olabilir? Ancak Mescid-i Haram’ın yanında kendileriyle antlaşma yaptıklarınız başkadır. Bunlar size karşı dürüst davrandığı sürece, siz de onlara dürüst davranın. Çünkü Allah, kendine karşı gelmekten sakınanları sever. 7
  Onların bir ahdi nasıl olabilir ki! Eğer onlar size üstün gelselerdi, sizin hakkınızda ne akrabalık (bağlarını), ne de antlaşma (yükümlülüğünü) gözetirlerdi. Ağızlarıyla sizi hoşnut etmeye çalışıyorlar, oysa kalpleri buna karşı çıkıyor. Onların pek çoğu fasık kimselerdir. 8
  Allah’ın âyetlerini az bir karşılığa değiştiler de insanları O’nun yolundan alıkoydular. Bunların yapmakta oldukları şeyler gerçekten ne kötüdür! 9
  Bir mü’min hakkında ne akrabalık (bağlarını), ne de antlaşma (yükümlülüğünü) gözetirler. İşte onlar taşkınlık yapanların ta kendileridir. 10
  Fakat tövbe edip, namazı kılar ve zekâtı verirlerse, artık onlar sizin din kardeşlerinizdir. Bilen bir kavme âyetleri işte böyle ayrı ayrı açıklarız. 11
  Eğer antlaşmalarından sonra yeminlerini bozup dininize dil uzatırlarsa, küfrün elebaşlarıyla savaşın. Çünkü onlar yeminlerine riayet etmeyen kimselerdir. Umulur ki, vazgeçerler. 12
  Yeminlerini bozan, peygamberi yurdundan çıkarmaya kalkışan ve üstelik size tecavüzü ilk defa kendileri başlatan bir kavimle savaşmaz mısınız? Yoksa onlardan korkuyor musunuz? Oysa Allah, -eğer siz gerçek mü’minler iseniz- kendisinden korkmanıza daha lâyıktır. 13 (14-15)
  Onlarla savaşın ki, Allah onlara sizin ellerinizle azap etsin, onları rezil etsin, onlara karşı size yardım etsin, mü’min topluluğun gönüllerini ferahlatsın ve onların kalplerindeki öfkeyi gidersin. Allah, dilediğinin tövbesini kabul eder. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 14 (14-15)
  Onlarla savaşın ki, Allah onlara sizin ellerinizle azap etsin, onları rezil etsin, onlara karşı size yardım etsin, mü’min topluluğun gönüllerini ferahlatsın ve onların kalplerindeki öfkeyi gidersin. Allah, dilediğinin tövbesini kabul eder. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 15
  Yoksa; Allah içinizden, Allah’tan, Resûlünden ve mü’minlerden başkasını kendilerine sırdaş edinmeksizin cihad edenleri ayırt etmeden bırakılacağınızı mı sandınız? Allah, yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır. 16
  Allah’a ortak koşanların, inkârlarına bizzat kendileri şahitlik edip dururken, Allah’ın mescitlerini imar etmeleri düşünülemez. Onların bütün amelleri boşa gitmiştir. Onlar ateşte ebedî kalacaklardır. 17
  Allah’ın mescitlerini, ancak Allah’a ve ahiret gününe inanan, namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren ve Allah’tan başkasından korkmayan kimseler imar eder. İşte onların doğru yolu bulanlardan olmaları umulur. 18
  Siz hacılara su dağıtmayı ve Mescid-i Haram’ın bakım ve onarımını, Allah’a ve âhiret gününe iman edip Allah yolunda cihad eden kimse(lerin amelleri) gibi mi tuttunuz? Bunlar Allah katında eşit olmazlar. Allah, zâlim topluluğu doğru yola erdirmez. 19
  İman edip hicret eden ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad eden kimselerin mertebeleri, Allah katında daha üstündür. İşte onlar, başarıya erenlerin ta kendileridir. 20
  Rableri onlara, kendi katından bir rahmet, bir hoşnutluk ve kendilerine içinde tükenmez nimetler bulunan cennetler müjdelemektedir. 21
  Onlar orada ebedî kalacaklardır. Şüphesiz, Allah katında büyük bir mükâfat vardır. 22
  Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ederlerse, babalarınızı ve kardeşlerinizi bile dost edinmeyin. İçinizden kim onları dost edinirse, işte onlar, zalimlerin ta kendileridir. 23
  De ki: “Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, aşiretiniz, kazandığınız mallar, kesada uğramasından korktuğunuz bir ticaret ve beğendiğiniz meskenler size Allah’tan, peygamberinden ve O’nun yolunda cihattan daha sevgili ise, artık Allah’ın emri gelinceye kadar bekleyin! Allah, fasık topluluğu doğru yola erdirmez.” 24
  Andolsun, Allah birçok yerde ve Huneyn savaşı gününde size yardım etmiştir. Hani, çokluğunuz size kendinizi beğendirmiş, fakat (bu çokluk) size hiçbir yarar sağlamamış, yeryüzü bütün genişliğine rağmen size dar gelmişti. Nihayet (bozularak) gerisin geriye dönüp kaçmıştınız. 25
  Sonra Allah, Resûlü ile mü’minler üzerine kendi katından güven duygusu ve huzur indirdi. Bir de sizin göremediğiniz ordular indirdi ve inkâr edenlere azap verdi. İşte bu, inkârcıların cezasıdır. 26
  Sonra Allah, bunun ardından yine dilediği kimsenin tövbesini kabul eder. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 27
  Ey iman edenler! Allah´a ortak koşanlar ancak bir pislikten ibarettir. Artık bu yıllarından sonra, Mescid-i Haram’a yaklaşmasınlar. Eğer yoksulluktan korkarsanız, Allah dilerse lütfuyla sizi zengin kılar. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 28
  Kendilerine kitap verilenlerden Allah’a ve ahiret gününe iman etmeyen, Allah’ın ve Resûlünün haram kıldığını haram saymayan ve hak din İslâm’ı din edinmeyen kimselerle, küçülerek (boyun eğerek) kendi elleriyle cizyeyi verinceye kadar savaşın. 29
  Yahudiler, “Üzeyr, Allah’ın oğludur” dediler. Hıristiyanlar ise, “İsa Mesih, Allah’ın oğludur” dediler. Bu, onların ağızlarıyla söyledikleri (gerçeği yansıtmayan) sözleridir. Onların bu sözleri daha önce inkâr etmiş kimselerin söylediklerine benziyor. Allah, onları kahretsin. Nasıl da haktan çevriliyorlar! 30
  (Yahudiler) Allah’ı bırakıp, hahamlarını; (hıristiyanlar ise) rahiplerini ve Meryem oğlu Mesih’i rab edindiler. Oysa, bunlar da ancak, bir olan Allah’a ibadet etmekle emrolunmuşlardır. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. O, onların ortak koştukları her şeyden uzaktır. 31
  Allah’ın nurunu ağızlarıyla söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler hoşlanmasalar da Allah, nurunu tamamlamaktan başka bir şeye razı olmaz. 32
  O, Allah’a ortak koşanlar hoşlanmasalar bile dinini, bütün dinlere üstün kılmak için, peygamberini hidayetle ve hak dinle gönderendir. 33
  Ey iman edenler! Hahamlardan ve rahiplerden birçoğu, insanların mallarını haksız yollarla yiyorlar ve Allah’ın yolundan alıkoyuyorlar. Altın ve gümüşü biriktirip gizleyerek onları Allah yolunda harcamayanları elem dolu bir azapla müjdele. 34
  O gün bunlar cehennem ateşinde kızdırılacak da onların alınları, böğürleri ve sırtları bunlarla dağlanacak ve, “İşte bu, kendiniz için biriktirip sakladığınız şeylerdir. Haydi tadın bakalım, biriktirip sakladıklarınızı!” denilecek. 35
  Şüphesiz Allah’ın gökleri ve yeri yarattığı günkü yazısında, Allah katında ayların sayısı on ikidir. Bunlardan dördü haram aylardır. İşte bu, Allah’ın dosdoğru kanunudur. Öyleyse o aylarda kendinize zulmetmeyin. Fakat Allah’a ortak koşanlar sizinle nasıl topyekûn savaşıyorlarsa, siz de onlarla topyekûn savaşın. Bilin ki Allah, kendine karşı gelmekten sakınanlarla beraberdir. 36
  Haram ayları ertelemek , ancak inkârda daha da ileri gitmektir ki bununla inkâr edenler saptırılır. Allah’ın haram kıldığı ayların sayısına uygun getirip böylece Allah’ın haram kıldığını helâl kılmak için haram ayı bir yıl helâl, bir yıl haram sayıyorlar. Onların bu çirkin işleri, kendilerine süslenip güzel gösterildi. Allah, inkârcı toplumu doğru yola iletmez. 37
  Ey iman edenler! Ne oldunuz ki, size “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız. Yoksa ahiretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahirete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir. 38
  Eğer Allah, yolunda sefere çıkmazsanız, sizi elem dolu bir azap ile cezalandırır ve yerinize sizden başka bir toplum getirir. Siz ise O’na hiçbir zarar veremezsiniz. Allah, her şeye hakkıyla gücü yetendir. 39
  Eğer siz ona (Peygamber’e) yardım etmezseniz, (biliyorsunuz ki) inkâr edenler onu iki kişiden biri olarak (Mekke’den) çıkardıkları zaman, ona bizzat Allah yardım etmişti. Hani onlar mağarada bulunuyorlardı. Hani o arkadaşına, “Üzülme, çünkü Allah bizimle beraber” diyordu. Allah da onun üzerine güven duygusu ve huzur indirmiş, sizin kendilerini görmediğiniz birtakım ordularla onu desteklemiş, böylece inkâr edenlerin sözünü alçaltmıştı. Allah’ın sözü ise en yücedir. Allah, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir. 40
  Gerek yaya olarak, gerek binek üzerinde Allah yolunda sefere çıkın. Mallarınızla, canlarınızla Allah yolunda cihad edin. Eğer bilirseniz bu sizin için daha hayırlıdır. 41
  Eğer yakın bir dünya menfaati ve kolay bir yolculuk olsaydı, (sefere katılmayan münafıklar da) mutlaka sana uyarlardı. Fakat meşakkatli yol, onlara uzak geldi. Gerçi onlar, “Eğer gücümüz yetseydi, elbette sizinle beraber çıkardık” diye Allah’a yemin edeceklerdir. Onlar kendilerini helâke sürüklüyorlar. Allah, biliyor ki onlar kesinlikle yalancıdırlar. 42
  Allah, seni affetsin! Doğru söyleyenler sana iyice belli olup, yalancıları bilinceye kadar beklemeden niçin onlara izin verdin? 43
  Allah’a ve âhiret gününe iman edenler, mallarıyla ve canlarıyla cihad etmekten geri kalmak için senden izin istemezler. Allah, kendine karşı gelmekten sakınanları çok iyi bilendir. 44
  Ancak Allah’a ve ahiret gününe inanmayan, kalpleri şüpheye düşüp kendileri de o şüphelerinin içinde bocalayan kimseler senden izin isterler. 45
  Onlar eğer savaşa çıkmak isteselerdi, elbette bunun için bir hazırlık yaparlardı. Fakat Allah onların harekete geçmelerini istemedi de onları geri bıraktı ve onlara, “Oturun, oturan âcizlerle beraber” denildi. 46
  Eğer onlar da sizin içinizde (sefere) çıksalardı, size bozgunculuktan başka bir katkıları olmayacak ve sizi fitneye düşürmek için aranızda koşuşturacaklardı. Aranızda onları dinleyecek kişiler de vardı. Allah, zalimleri hakkıyla bilendir. 47
  Andolsun, bunlar daha önce de fitne çıkarmak istemişler ve sana karşı türlü türlü işler çevirmişlerdi. Nihayet hak geldi ve onlar istemedikleri hâlde, Allah’ın dini galip geldi. 48
  Onlardan “Bana izin ver, beni fitneye (isyana) sevk etme” diyen de vardır. Bilesiniz ki onlar (böyle diyerek) fitnenin ta içine düştüler. Şüphesiz ki cehennem, kâfirleri elbette kuşatacaktır. 49
  Sana bir iyilik gelirse, bu onları üzer. Eğer başına bir musîbet gelirse, “Biz tedbirimizi önceden almıştık” derler ve sevinerek dönüp giderler. 50
  De ki: “Bizim başımıza ancak, Allah’ın bizim için yazdığı şeyler gelir. O, bizim yardımcımızdır. Öyleyse mü’minler, yalnız Allah’a güvensinler.” 51
  De ki: “Bizim için siz, (şehitlik veya zafer olmak üzere) ancak iki güzellikten birini bekleyebilirsiniz. Biz de, Allah’ın kendi katından veya bizim ellerimizle size ulaştıracağı bir azabı bekliyoruz. Haydi bekleyedurun. Şüphesiz biz de sizinle birlikte beklemekteyiz.” 52
  Yine de ki: “İster gönüllü, ister gönülsüz olarak harcayın, sizden asla kabul olunmayacaktır. Çünkü siz fasık bir topluluksunuz.” 53
  Harcamalarının kabul edilmesine, yalnızca, Allah’ı ve Resûlünü inkâr etmeleri, namaza ancak üşene üşene gelmeleri ve ancak gönülsüzce harcamaları engel olmuştur. 54
  Onların malları ve çocukları seni imrendirmesin. Allah, bununla ancak onlara dünya hayatında azap etmeyi ve canlarının kâfir olarak çıkmasını istiyor. 55
  Kesinlikle sizden olduklarına dair Allah’a yemin ederler. Oysa onlar sizden değillerdir. Fakat onlar korkudan ödleri patlayan bir topluluktur. 56
  Eğer sığınacak bir yer veya (gizlenecek) mağaralar yahut girilecek bir delik bulsalardı, hemen koşarak oraya kaçarlardı. 57
  İçlerinden sadakalar konusunda sana dil uzatanlar da var. Kendilerine ondan bir pay verilirse, hoşnut olurlar; eğer kendilerine ondan bir pay verilmezse, hemen kızarlar. 58
  Eğer onlar Allah ve Resûlünün kendilerine verdiğine razı olup, “Bize Allah yeter. Lütuf ve ihsanıyla Allah ve Resûlü ileride bize yine verir. Biz yalnız Allah’a rağbet eder (O’nun ihsanını ister)iz” deselerdi, kendileri için daha hayırlı olurdu. 59
  Sadakalar (zekâtlar), Allah’tan bir farz olarak ancak fakirler, düşkünler, zekât toplayan memurlar, kalpleri İslâm’a ısındırılacak olanlarla (özgürlüğüne kavuşturulacak) köleler, borçlular, Allah yolunda cihad edenler ve yolda kalmış yolcular içindir. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 60
  Yine onlardan peygamberi inciten ve “O (her söyleneni dinleyen) bir kulaktır” diyen kimseler de vardır. De ki: “O, sizin için bir hayır kulağıdır ki Allah’a inanır, mü’minlere inanır (güvenir). İçinizden inanan kimseler için bir rahmettir. Allah’ın Resûlünü incitenler için ise elem dolu bir azap vardır.” 61
  Sizi razı etmek için, Allah’a yemin ederler. Eğer gerçekten mü’min iseler (bilsinler ki), Allah ve Resûlü’nü razı etmeleri daha önceliklidir. 62
  Allah’a ve Resûlüne karşı gelen kimseye, içinde ebedî kalacağı cehennem ateşinin olduğunu bilmediler mi? İşte bu, büyük bir rezilliktir. 63
  Münafıklar, kalplerinde olan şeyleri, yüzlerine karşı açıkça haber verecek bir sûrenin üzerlerine indirilmesinden çekinirler. De ki: “Siz alay ede durun! Allah, çekindiğiniz o şeyi ortaya çıkaracaktır.” 64
  Şâyet kendilerine (niçin alay ettiklerini) sorsan, “Biz sadece lâfa dalmıştık ve aramızda eğleniyorduk”, derler. De ki: “Allah’la, O’nun âyetleriyle ve peygamberiyle mi eğleniyordunuz?” 65
  Boşuna özür dilemeyin! Çünkü siz, (sözde) iman ettikten sonra küfrünüzü açığa vurdunuz. İçinizden (tövbe eden) bir zümreyi affetsek bile, suçlarında ısrar etmeleri sebebiyle, diğer bir zümreye azap edeceğiz. 66
  Münafık erkekler ve münafık kadınlar birbirlerindendir (birbirlerinin benzeridir). Kötülüğü emredip iyiliği yasaklarlar, ellerini de sıkı tutarlar. Onlar Allah’ı unuttular; Allah da onları unuttu. Şüphesiz münafıklar, fasıkların ta kendileridir. 67
  Allah, erkek münafıklara, kadın münafıklara ve kâfirlere, içinde ebedî kalmak üzere cehennem ateşini va’detti. O, onlara yeter. Allah, onlara lânet etmiştir. Onlar için sürekli bir azap vardır. 68
  (Ey münafıklar!), siz de tıpkı sizden öncekiler gibisiniz: Onlar sizden daha güçlü, malları ve çocukları daha fazlaydı. Onlar paylarına düşenden faydalanmışlardı. Sizden öncekilerin, paylarına düşenden faydalandığı gibi siz de payınıza düşenden öylece faydalandınız ve onların daldığı gibi, siz de (dünya zevkine) daldınız. İşte onların dünyada da ahirette de amelleri boşa gitmiştir. İşte onlar ziyana uğrayanların ta kendileridir. 69
  Onlara kendilerinden öncekilerin; Nûh, Âd ve Semûd kavimlerinin; İbrahim’in kavminin; Medyen halkının ve yerle bir olan şehirlerin haberleri ulaşmadı mı? Peygamberleri onlara apaçık mucizeler getirmişti. (Ama inanmadılar, Allah da onları cezalandırdı.) Demek ki Allah onlara zulmediyor değildi, ama onlar kendilerine zulmediyorlardı. 70
  Mü’min erkekler ve mü’min kadınlar birbirlerinin dostlarıdır. İyiliği emreder, kötülükten alıkoyarlar. Namazı dosdoğru kılar, zekâtı verirler. Allah’a ve Resûlüne itaat ederler. İşte bunlara Allah merhamet edecektir. Şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir. 71
  Allah, mü’min erkeklere ve mü’min kadınlara, ebedî olarak kalacakları, içinden ırmaklar akan cennetler ve Adn cennetlerinde çok güzel köşkler va’detti. Allah’ın rızası ise, bunların hepsinden daha büyüktür. İşte bu büyük başarıdır. 72
  Ey peygamber! Kâfirlere ve münafıklara karşı cihad et ve onlara karşı çetin ol. Onların varacakları yer cehennemdir. Ne kötü bir varış yeridir orası! 73
  Bir şey söylemediklerine dair Allah’a yemin ediyorlar. Hâlbuki o küfür sözünü söylediler ve (sözde) müslüman olduktan sonra inkâr ettiler. Ayrıca başaramadıkları şeye (peygamberi öldürmeye) de yeltendiler. Sırf, Allah ve Resûlü kendi lütfu ile onları zengin kıldığı için intikam almaya kalktılar. Eğer tövbe ederlerse, kendileri için hayırlı olur. Şayet yüz çevirirlerse, Allah onları dünyada ve ahirette elem dolu bir azaba çarptıracaktır. Artık onlar için yeryüzünde ne bir dost, ne de bir yardımcı vardır. 74
  İçlerinden, “Eğer Allah bize lütuf ve kereminden verirse, mutlaka bol bol sadaka veririz ve mutlaka salihlerden oluruz” diye Allah’a söz verenler de vardır. 75
  Fakat Allah, lütuf ve kereminden onlara verince, onda cimrilik ettiler ve yüz çevirerek dönüp gittiler. 76
  Allah’a verdikleri sözü tutmadıkları ve yalan söyledikleri için O da kalplerine, kendisiyle karşılaşacakları güne kadar (sürecek) bir nifak soktu. 77
  Allah’ın, içlerinde gizlediklerini ve fısıltılarını bildiğini ve Allah’ın gaybleri çok iyi bilen olduğunu bilmediler mi? 78
  Sadakalar hususunda gönüllü bağışta bulunan mü’minlerle, güçlerinin yettiğinden başkasını bulamayanları çekiştirip onlarla alay edenler var ya; işte Allah asıl onları maskaraya çevirmiştir. Onlar için elem dolu bir azap vardır. 79
  Onlar için ister bağışlanma dile, ister dileme (fark etmez.) Onlar için yetmiş kez bağışlanma dilesen de, Allah onları asla affetmeyecektir. Bu, onların Allah ve Resûlünü inkâr etmiş olmaları sebebiyledir. Allah, fasık topluluğu doğru yola iletmez. 80
  Allah’ın Resûlüne karşı gelerek (sefere çıkmayıp) geri bırakılanlar, oturup kalmalarına sevindiler. Allah yolunda mallarıyla canlarıyla cihad etmek hoşlarına gitmedi ve “Bu sıcakta sefere çıkmayın” dediler. De ki: “Cehennemin ateşi daha sıcaktır.” Keşke anlasalardı. 81
  Artık kazandıklarının karşılığı olarak, az gülsünler, çok ağlasınlar. 82
  Eğer (bundan böyle) Allah seni onlardan bir zümrenin yanına döndürür de, onlar (sefere) çıkmak için senden izin isterlerse, de ki: “Artık siz benimle birlikte ebediyyen çıkmayacak ve benimle birlikte hiçbir düşmanla asla savaşmayacaksınız. Çünkü siz baştan yerinizde oturup kalmaya razı oldunuz. Şimdi de geri kalan (kadın ve çocuk)larla birlikte oturun.” 83
  Onlardan ölen hiçbirine asla namaz kılma ve kabrinin başında durma. Çünkü onlar Allah’ı ve Resûlünü inkâr ettiler ve fasık olarak öldüler. 84
  Onların malları ve evlatları seni imrendirmesin. Allah, bunlarla ancak, dünyada kendilerine azap etmeyi ve canlarının kâfir olarak çıkmasını istiyor. 85
  “Allah’a iman edin ve Resûlü ile birlikte cihat edin” diye bir sûre indirildiğinde, onlardan servet sahibi olanlar, senden izin istediler ve “Bizi bırak da oturup kalanlarla birlikte olalım” dediler. 86
  Onlar geride kalan (kadın ve çocuk)larla birlikte olmaya razı oldular ve kalpleri mühürlendi. Artık onlar anlamazlar. 87
  Fakat peygamber ve beraberindeki mü’minler, mallarıyla, canlarıyla cihat ettiler. Bütün hayırlar işte bunlarındır. İşte bunlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir. 88
  Allah onlara, içinde ebedî kalacakları, içinden ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük başarıdır. 89
  Bedevîlerden mazeret ileri sürenler, kendilerine izin verilsin diye geldiler. Allah’a ve Resûlüne yalan söyleyenler ise (mazeret bile belirtmeden) oturup kaldılar. Onlardan kâfir olanlara elem dolu bir azap isabet edecektir. 90
  Allah’a ve Resûlüne karşı sadık ve samimi oldukları takdirde, güçsüzlere, hastalara ve (seferde) harcayacakları bir şey bulamayanlara (sefere katılmadıkları için) bir günah yoktur. İyilikte bulunan kimselerin (kınanması) için de bir sebep yoktur. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 91
  Kendilerini bindirip (cepheye) sevk edesin diye sana geldikleri zaman, senin, “Sizi bindirebileceğim bir şey bulamıyorum” dediğin; bu uğurda harcayacakları bir şey bulamadıklarından dolayı üzüntüden gözleri yaş döke döke geri dönen kimselere de bir sorumluluk yoktur. 92
  Sorumluluk ancak, zengin oldukları hâlde senden izin isteyenleredir. Bunlar, geride kalan (kadın ve çocuk)larla birlikte olmaya razı oldular. Allah da kalplerini mühürledi. Artık onlar bilmezler. 93
  Onlara döndüğünüzde, size mazeret beyan edeceklerdir. De ki: “Mazeret beyan etmeyin. Size kesinlikle inanmayız. Çünkü Allah bize sizin durumunuzu bildirdi. Bundan böyle davranışlarınızı Allah da Resûlü de görecek. Sonra hepiniz, gaybı da görülen âlemi de bilene döndürüleceksiniz de yapmakta olduğunuz şeyleri size haber verecek.” 94
  Yanlarına döndüğünüz zaman, kendilerini rahat bırakmanız için size Allah adıyla yemin edeceklerdir. Artık onların peşini bırakın. Çünkü onlar pistir. Kazandıklarının karşılığı olarak, varacakları yer de cehennemdir. 95
  Kendilerinden razı olasınız diye, size yemin edeceklerdir. Siz onlardan razı olsanız bile, Allah o fasıklar topluluğundan asla razı olmaz. 96
  Bedevîler inkâr ve nifak bakımından daha ileri ve Allah’ın peygamberine indirdiği hükümlerin sınırlarını tanımamaya daha yatkındırlar. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 97
  Bedevîlerden öyleleri vardır ki, (Allah yolunda) harcayacakları şeyi bir zarar sayar ve (bundan kurtulmak için) size belâlar gelmesini beklerler. Kötü belâlar kendi başlarına olsun. Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. 98
  Bedevîlerden kimileri de vardır ki, Allah’a ve ahiret gününe inanır. Harcayacaklarını, Allah katında yakınlığa ve Peygamberin dualarını almağa vesile sayarlar. Bilesiniz ki bu, (Allah katında) onlar için yakınlıktır. Allah, onları rahmetine sokacaktır. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 99
  İslâm’ı ilk önce kabul eden muhâcirler ve ensar ile, iyilikle onlara uyanlar var ya, Allah onlardan razı olmuş; onlar da O’ndan razı olmuşlardır. Allah, onlara içinden ırmaklar akan, içinde ebedî kalacakları cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük başarıdır. 100
  Çevrenizdeki bedevîlerden birtakım münafıklar vardır. Medine halkından da münafıklıkta direnenler var ki sen onları bilmezsin. Biz onları biliriz. Onlara iki defa azap edeceğiz. Sonra da büyük bir azaba itileceklerdir. 101
  Diğer bir kısmı ise, günahlarını itiraf ettiler. Bunlar salih amelle kötü ameli birbirine karıştırmışlardır. Umulur ki Allah tövbelerini kabul eder. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 102
  Onların mallarından, onları kendisiyle arındıracağın ve temizleyeceğin bir sadaka (zekât) al ve onlara dua et. Çünkü senin duan onlar için sükûnettir (Onların kalplerini yatıştırır.) Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. 103
  Onlar, kullarının tövbesini kabul edenin ve sadakaları alanın Allah olduğunu; tövbeyi çok kabul edenin, çok merhametli olanın Allah olduğunu bilmediler mi? 104
  De ki: “Çalışın, yapın. Yaptıklarınızı Allah da, Resûlü de, mü’minler de göreceklerdir. Sonra gaybı da, görülen âlemi de bilen Allah’ın huzuruna döndürüleceksiniz. O da size bütün yapmakta olduğunuz şeyleri haber verecektir.” 105
  (Sefere katılmayanlardan) diğer bir kısmı da, Allah’ın emrine bırakılmışlardır. Bunlara ya azap eder ya da tövbelerini kabul eder. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 106
  Bir de zararlı faaliyetlerde bulunmak, küfre yardım etmek, mü’minler arasına ayrılık sokmak için ve öteden beri Allah ve Resûlüne karşı savaşanlara üs olsun diye bir mescit yapanlar vardır. Bunlar, “Bizim iyilikten başka hiçbir kasdımız yok” diye de mutlaka yemin ederler. Ama Allah şâhitlik eder ki bunlar mutlaka yalancıdırlar. 107
  Onun içinde asla namaz kılma. İlk günden temeli takva (Allah’a karşı gelmekten sakınmak) üzerine kurulan mescit (Kuba mescidi), içinde namaz kılmana elbette daha lâyıktır. Orada temizlenmeyi seven adamlar vardır. Allah da tertemiz olanları sever. 108
  Binasını takva (Allah’a karşı gelmekten sakınmak) ve O’nun rızasını kazanmak temeli üzerine kuran kimse mi daha hayırlıdır, yoksa binasını çökmeye yüz tutmuş bir yarın kenarına kurup, onunla birlikte kendisi de cehennem ateşine yuvarlanan kimse mi? Allah, zalimler topluluğunu doğru yola erdirmez. 109
  Kurmuş oldukları binaları, (ölüp de) kalpleri paramparça olmadıkça yüreklerinde sürekli bir kuşku olarak kalmaya devam edecektir. Allah, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. 110
  Şüphesiz Allah, mü’minlerden canlarını ve mallarını, kendilerine vereceği cennet karşılığında satın almıştır. Artık, onlar Allah yolunda savaşırlar, öldürürler ve ölürler. Allah, bunu Tevrat’ta, İncil’de ve Kur’an’da kesin olarak va’detmiştir. Kimdir sözünü Allah’tan daha iyi yerine getiren? O hâlde, yapmış olduğunuz bu alışverişten dolayı sevinin. İşte asıl bu büyük başarıdır. 111
  Bunlar, tövbe edenler, ibâdet edenler, hamdedenler, oruç tutanlar , rükû’ ve secde edenler, iyiliği emredip kötülükten alıkoyanlar ve Allah’ın koyduğu sınırları hakkıyla koruyanlardır. Mü’minleri müjdele. 112
  Cehennem ehli oldukları açıkça kendilerine belli olduktan sonra, -yakınları da olsalar- Allah’a ortak koşanlar için af dilemek ne Peygambere yaraşır, ne de mü’minlere. 113
  İbrahim’in, babası için af dilemesi, sadece ona verdiği bir söz yüzündendi. Onun bir Allah düşmanı olduğu kendisine açıkça belli olunca, ondan uzaklaştı. Şüphesiz İbrahim, çok içli, yumuşak huylu bir kişiydi. 114
  Doğru yola ilettikten sonra, sakınacakları şeyleri kendilerine apaçık bildirmedikçe, Allah bir toplumu saptıracak değildir. Şüphesiz Allah, her şeyi hakkıyla bilendir. 115
  Şüphesiz göklerin ve yerin hükümranlığı yalnız Allah’ındır. O, diriltir ve öldürür. Sizin için Allah’tan başka ne bir dost, ne de bir yardımcı vardır. 116
  Andolsun Allah; Peygamber ile içlerinden bir kısmının kalpleri eğrilmeğe yüz tuttuktan sonra, sıkıntılı bir zamanda ona uyan muhacirlerle ensarın tövbelerini kabul etmiştir. Evet, onların tövbelerini kabul etmiştir. Şüphesiz O, onlara çok şefkatli ve çok merhametlidir. 117
  Savaştan geri kalan üç kişinin de tövbelerini kabul etti. Yeryüzü bütün genişliğine rağmen onlara dar gelmiş, vicdanları da kendilerini sıktıkça sıkmış, böylece Allah’(ın azabın)dan yine O’na sığınmaktan başka çare olmadığını anlamışlardı. Sonra (eski hâllerine) dönsünler diye, onların tövbelerini de kabul etti. Şüphesiz Allah, tövbeyi çok kabul eden ve çok merhamet edendir. 118
  Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve doğrularla beraber olun. 119
  Medine halkı ve onların çevresinde bulunan bedevîlere, Allah’ın Resûlünden geri kalmak, kendi canlarını onun canından üstün tutmak yaraşmaz. Çünkü onların, Allah yolunda çektikleri susuzluk, yorgunluk, açlık, kâfirleri öfkelendirmek üzere bir yere adım atmaları ve düşmana karşı herhangi bir başarı kazanmaları gibi hiçbir olay yoktur ki karşılığında kendilerine iyi bir amel(in sevabı) yazılmış olmasın. Şüphesiz Allah, iyilik yapanların mükâfatını elbette zayi etmez. 120
  Allah yolunda küçük, büyük bir harcama yapmazlar ve bir vadiyi katetmezler ki (bunlar), Allah’ın, yaptıklarının daha güzeliyle kendilerini mükâfatlandırması için hesaplarına yazılmış olmasın. 121
  (Ne var ki) mü’minlerin hepsi toptan seferber olacak değillerdir. Öyleyse onların her kesiminden bir grup da, din konusunda köklü ve derin bilgi sahibi olmak ve döndükleri zaman kavimlerini uyarmak için geri kalsa ya! Umulur ki sakınırlar. 122
  Ey iman edenler! Kâfirlerden (öncelikle) yakınınızda olanlarla savaşın ve sizde bir sertlik bulsunlar. Bilin ki, Allah kendisine karşı gelmekten sakınanlarla beraberdir. 123
  Herhangi bir sûre indirildiğinde, içlerinden, (alaylı bir şekilde) “Bu hanginizin imanını artırdı?” diyenler olur. İman etmiş olanlara gelince, inen sûre onların imanını artırmıştır. Onlar bunu birbirlerine müjdelerler. 124
  Kalplerinde hastalık olanların ise, pisliklerine pislik katmış (küfürlerini artırmış), böylece kâfir olarak ölüp gitmişlerdir. 125
  Görmüyorlar mı ki, onlar her yıl bir veya iki kere belâya çarptırılıp imtihan ediliyorlar. Sonra ne tövbe ederler, ne de ibret alırlar. 126
  Bir sûre indirildi mi, “Sizi bir kimse görüyor mu?” diye birbirlerine göz ederler, sonra da sıvışıp giderler. Anlamayan bir toplum olmalarından dolayı, Allah onların kalplerini çevirmiştir. 127
  Andolsun, size kendi içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, mü’minlere karşı da çok şefkatli ve merhametlidir. 128
  Eğer yüz çevirirlerse de ki: “Bana Allah yeter. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Ben ancak O’na tevekkül ettim. O, yüce Arş’ın sahibidir.” 129
  
  

   --------------------------
Sonuç
  Maide   süresi

•  Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinci ile yaşamak gerekir. Her şeyin Allah(cc)'ın izni ile olduğunu bilerek davranmak gerçek mümine yakışan davranıştır. Israiloğulları ve Isa(as)'ın havarileri gibi, Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinçlerini unutan veya kaybedenler gibi olmamak gerekir. Bu sorumluluk bilinci ve bu yolda gayret göstermek ancak insanı kurtuluşa kavuşturur. Müminin gerçek dostu ve yardımcısı, Allah(cc), O'nun elçisi ve diğer gerçek müminlerdir, ve nihayetinde üstün gelecek te onlardır. Müminler öncelikle kendilerine bakmalı ve yoldan sapmışların kendilerine Allah(cc)'ın izniyle zarar veremeyeceklerini bilmelidirler. Nihayetinde gün gelecek herkes Allah(cc) huzurunda bir araya gelecek ve yapıp/ettikleri kendilerine bildirilecektir. Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinci ile yaşayanlar bu davranışlarının sonucu görecekler ve sonsuza kadar kalacakları cennetlere gireceklerdir.
  

 Maide 120:

•  Göklerin, yerin ve içlerindeki herşeyin hükümranlığı Allah(cc)'a aittir ve Allah(cc) dilediğini yapmaya kadirdir.

  لِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ

  وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
  
  

  
  

 Maide 119:

• (Ve Hesap günü) Allah(cc) şöyle buyuracaktır:' Bugün sözlerine sadık olanlar hakikate sadakatlarının faydasını göreceklerdir ve sonsuza kadar kalacakları içinden ırmaklar akan cennetler onların olacak Allah(cc) onlardan razı, onlar da Allah(cc)'tan razı olacaklardır. İşte bu muhteşem bir başarıdır'. 
  

 Maide 116-118:

•  Ve işte o zaman Allah(cc) :' Ey Meryem(as) oğlu Isa(as), Sen insanlara :' Allah(cc)'tan başka tanrılar olarak bana ve anneme kulluk edin' dedin mi?'.  Isa(as) :' Zatını tenzih ederim. Hakkım olmayan bir şeyi hiç söyleyebilir miyim?. Bunu söylemiş olsaydım mukakka Sen bilirdin. Sen benim içimdeki her şeyi bilirsin. Halbuki ben Sen'in zatından olanı bilemem. Şüphe yok ki, yaratılmış varlıkların idrakini aşan her şeyi tam bilen yanlız Sen'sin.  Ben onlara söylememi emrettiğin şeyden başkasını söylemedim. ' Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah(cc)'a kulluk edin' dedim. Ve yaşadığım sürece onların yaptıklarına şahitlik ettim. Ama Sen bana ölümü verdikten sonra onların koruyucusu yanlız Sen oldun. Zaten Sen her şeye şahitsin. Şayet Sen onları azaba çarptırırsan şüphesiz onlar Sen'in kullarındır ve eğer onları bağışlarsan, şüphesiz yanlız Sen'sin kudret ve hikmet sahibi' dedi.
  

 Maide 111-115:

•  Bir zamanlar da havarilere (senin aracılığınla) :' Bana ve elçime inanın' diye vahyetmiştim. Onlar da :' Biz inanıyoruz ve Hakka teslim olduğumuza sen de şahit ol' dediler. Ve o zaman havariler: ' Ey Isa(as), Ey Meryem(as) oğlu!, Rabbin bize gökten bir sofra indirebilir miydi?'. Isa(as) cevap olarak :' Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinci içinde olun, eğer gerçek müminler iseniz!'. Onlar da:' Biz ondan nasiplenmek isteriz ki, kalplerimiz sukunete ulaşsın, bize hakikati söylediğini bilelim ve biz ona şahitlik yapanlardan olalım' dedi. Meryem(as) oğlu Isa(as) da:' Allah(cc)'ım, Ey Rabbimiz, gökten bize bir sofra gönder, o bizim için - ilkimizden sonuncumuza kadar- sürekli tekrarlanan bir ziyafet ve senden bir işaret olacaktır. Ve bize rızkımızı ver, zira Sen rızık verenlerin en iyisisin' dedi. Allah(cc) ta:' Şüphesiz ki, Ben size onu her zaman gönderebilirim. Ama ondan sonra içinizden kim nankörlük yaparsa, iyi bilin ki onu bu dünyada benzerine hiç kimseyi çarptırmadığım bir azaba çarptırırım' dedi.
  

 Maide 110:

•  İşte o zaman Allah(cc) şöyle buyuracak:' Ey İsa(as), Ey Meryem(as) oğlu!. Sana ve annene bağışladığım nimetleri hatırla. Seni Kutsal Ruh ile desteklemiş, beşikte ve yetişkin iken insanlarla konuşmanı sağlamıştım. Sana Tevrat'ı ve Incil'i ihtiva eden vahyi ve hikmeti öğretmiş, yine Ben'im iznimle, çamurdan kuş maketi yapmış ona üflemiştin ve Ben'im iznimle o da kuş oluvermişti. Ve yine Ben'im iznimle körleri ve cüzzamlıları iyileştiriyor, ölüleri ayağa kaldırıyordun. Sen israiloğullarına hakikatın bütün kanıtları ile geldiğinde, yine onlardan nankörlükte ısrar edenler sana :' Bu sadece bir sihirdir' dedikleri zaman, sana zarar vermelerine mani olmuştum'.
  

 Maide 109:

•  Gün gelecek, Allah(cc) bütün peygamberleri bir araya toplayıp :' Size ne cevap verildi?' diye soracak. Onlar da :' Bizim bir bilgimiz yok, Herşeyi hakkıyla bilen yanlız Sen'sin' diye karşılık verecekler.
  

 Maide 108:

•  Böylece insanların hakikate uygun usulunce şahitlik yapmaları mümkün olur, yoksa onlar yeminlerinin ardından karşıt yeminlerle tekzip edilecekleri korkusuna kapılacaklardır. Öyleyse, Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinci ile hareket edin ve O'nun buyruklarına kulak verin. Zira Allah(cc) sapıklıkta ittifak eden bir topluma hidayet nasip etmez.
  

 Maide 107:

•  Ama sonradan bu iki şahidin bu günahı işledikleri ortaya çıkarsa, bu iki kişi tarafından hakları gaspedilenler arasından başka iki kişi onların yerini alacak ve Allah(cc) adına şöyle yemin edecekler :' Bizim şahitliğimiz öteki iki kişinin şahitliğinden daha doğrudur ve biz hak ve adalet sınırlarını aşmadık, yoksa zalimler arasına girmiş olurduk'.
  

 Maide 106:

•  Ey iman edenler, ölüm size yaklaştığında yapacağınız vasiyet sırasında şahitler bulundurun. Kendi aranızdan dürüst iki kişi, ya da seyahattayken ölüm emareleri gelip sizi bulursa, Allah(cc)'a ve O'nun insanlara indirdiklerine inandığından emin olduğunuz (بَعْدِ الصَّلاَةِ), sizden olmayan öteki iki kişiyi (şahit olarak) alıkoyun. Eğer içinize bir kuşku düşerse onlara şöyle yemin ettirin:' Akraba hatırına da olsa, sözümüzü hiç bir bedel karşılığı satmayacağız ve Allah(cc)'ın bildiğini gizlemeyeceğiz. Eğer böyle yaparsak günahkar biz olmuş oluruz'.
  (
  Bir çok müfessir, buradaki الصَّلاَةِ namaz olarak çevirmiş ve ' namazdan sonra' olarak bu kısmı tercüme etmiştir. Fakat Salat'ın sadece namaz anlamında olmadığı değişik ayetlerde daha önce belirtilmişti. Bence burada, ölüm emareleri gelen ve seyahatte olan ve etrafında gayri müslimlerin olduğu biri, onları namaza götüremeyeceği gibi, yemin ettirmeyi namazdan sonra koşuluna bağlamak pek mantıklı gelmiyor. Aslolan, o kişiler yeminlerinde de belirtildiği gibi, Allah(cc)'a inanan kimseler olmalılar, Ehl-i kitap gibi. Yoksa şahitlik yapacak ne diye 'Allah(cc)'ın adını kullanarak yemin etsin?
  )
  

 Maide 105:

• Ey iman edenler, siz kendinize bakın. Siz doğru yolda olduğunuz müddetçe, yoldan sapmışlar size zarar veremezler. Hepinizin dönüşü Allah(cc)'adır ve Allah(cc) hepinizin yapıp/ettiklerini size bildirecektir.
  

 Maide 103-104:

•  Bazı hayvan cinslerinin batıl inançlarla işaretlenmesi ve insanların kullanımından alıkonulması, Allah(cc)'ın emri değildir. Ama, hakikatı inkara şartlanmış olanlar kendi uydurdukları yalanları Allah(cc)'a yakıştırıyorlar. Ve onların bir çoğu da akıllarını kullanmazlar. Zira onlara :' Allah(cc)'ın indirdiğine ve Peygamberine gelin' denildiğinde, ' Atalarımızdan gördüğümüz inançlar ve fiiller bizim için kafidir' derler. Ataları hiçbir şey bilmeyen ve doğru yoldan uzak kimseler olsalar da mı tabii olacaklar?
  

 Maide 101-102:

• Ey iman edenler, açıklanması halinde sizi dara sokabilecek konular hakkında soru sormayın!. Nitekim, Kuran iniyorken soru sorarsanız o size açıklanır. (Açıklanmadığına göre) Allah(cc) onlar hakkında sizi sorumlu tutmamıştır. Allah(cc) tarifsiz bağışlayandır, acele cezalandırmayandır. Sizden önceki insanlar da böyle sorular sormuş, ve sonuçta hakikatı inkara kadar olayı vardırmışlardı.
  

 Maide 100:

•  De ki:' Kötü şeylerin bir çoğu hoşunuza gitse de, kötü ve çirkin olan şeyle, iyi ve güzel olan şey bir olamaz. O halde, Ey Akıl Sahipleri!, Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinci ile davranın ki kurtuluşa eresiniz'.
  

 

 Sabah duasi : 67. Ey yücelerden yüce Sultanımız! Senden, ulu ve münezzeh Zâtının nurlarıyla kalblerimizi ulvî hakîkatlere açmanı diliyoruz. Salih kullarını aynı zamanda birer idrak ve anlayış kahramanı hâline getirdiğin gibi bizi de nezd-i ulûhiyetinden göndereceğin marifet vesilesi ilimle donat ve idrak ufku açık kullarından eyle.. dostlarının duyuş ve görüş hislerini nasıl inkişaf ettirmişsen, bizleri de öyle, sadece Seni görüp Seni duyan ve başka şeylere bakarken de yine Senin işaret ve emir buyurduğun çerçevede bakan bahtiyar kullardan kıl! Ey Mevlâ-yı Müteâl! Gelip Sana ulaşan yolları biz şaşkın kullarına da göster.. fazlınla işlerimizi kolaylaştır ve bizi başka değil sadece –libasların en hayırlısı olan– takva elbisesiyle zinetlendir. Bütün bunları Senden dileniyoruz Ya Rabbenâ; dileniyoruz, çünkü Sen her şeye gücü yeten, kudreti sonsuz yegâne zâtsın. Rabbimiz! Ne olur, bize de rahmet, şefkat ve merhametinle muamelede bulun; bulun ve her türlü tasa, gam ve darlıktan çıkış yolları nasip eyle!

 Maide 98-99:

•  Şunu iyi bilin ki, Allah(cc)'ın azabı çok şiddetlidir, ancak bununla beraber, Allah(cc) çok bağışlayan, çok merhamet edendir. Peygambere düşen ise sadece tebliğ etmektir. Allah(cc) sizin açıkladığınızı da, gizlediğinizi de çok iyi bilir.
  

 Maide 97:

• Allah(cc), Kabe'yi, o hürmete layık mabedi, insanların din ve dünya hayatı için bir nimaz vesilesi kılmıştır; o hürmetli ayı da, Kabe'ye gönderilen gerdanlıklı ve gerdanlıksız kurbanlıkları da. Bütün bunlar, Allah(cc)'ın göklerde olanı da yerde olanı da bildiğini ve gerçekten Allah(cc)'ın her şeyi bildiğini sizin de bilip anlamanız içindir. 
  

 Maide 96:

•  Sularda yapılan her türlü avlanma ve onunla beslenme sizin için helaldir. Bu sizin de, yolcularında yararınadır. Fakat, ihramlı olduğunuz sürece kara avı size yasaklanmıştır. Şu halde, hepinizin eninde sonunda huzuruna varacağı Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilincinde olarak davranın!.
  

 Maide 95:

•  Ey iman edenler, hac sırasında av hayvanı öldürmeyin. Ve sizden kim onu kasden öldürürse, öldürdüğüne eş değerdeki hayvanı - iki adil kişinin onunla ilgili vereceği karara istinaden - kurban edilmek üzere kabeye getirilerek tazmin etmekle yükümlüdür; yahut muhtaçları doyurmak süretiyle veya ona denk olacak kadar oruç tutarak günahının kefaretini ödemelidir. Bu yaptığı fiilin tam ağırlığını hissedebilmesi içindir. Ama her kim onu yeniden işlerse, Allah(cc) ona yaptığının acısını tattırır. Zira Allah(cc) kudret sahibidir, kimsenin yaptığını yanına kar bırakmayandır.
  

 Maide 94:

•  Ey iman edenler, Allah(cc), O'nu görmediğiniz halde bile, (hac esnasında) kolayca ellerinizin ve silahlarınızın menziline giriveren hayvanları avlama yolu ile, sizin gerçek karakterinizi ortaya serecek ve Kendisinden korkanları ayırt edecektir. Bütün bunlardan sonra hakikat sınırlarını aşanlara gelince; onları şiddetli bir azab beklemektedir.
  

 Maide 93:

•  İman edip salih amel işleyenler, takva ehli oldukları, iman edip salih amel işlemeye devam ettikleri sürece, önceden tattıklarından dolayı sorumlu tutulmayacaklardır, yeter ki, takvada ve imanda dahası, takvada ve ihsan'da kararlı olsunlar! Zira Allah(cc) muhsin kullarını sever.
  

 Maide 92:

•  Öyleyse, Allah(cc)'a itaat edin, Resulune itaat edin ve (kötülüklerden) sakının. Eğer yüz çevirirseniz, bilin ki, Elçimiz'e düşen görev, mesajı apaçık tebliğ etmektir.