Rum 48-50:

•  Allah(cc) o azamet sahibidir ki rüzgarları gönderir, rüzgarlar bulutları kaldırır. Sonra o bulutları gökte dilediği gibi yayar ve parça parça dağıtır. Bir de bakarsın ki aralarından yağmur akıp geliyor. Derken onu kullarından dilediğine ulaştırınca, derhal yüzleri gülüverir. Halbuki onlar, daha önce Allah(cc)'ın üzerlerine yağmur indireceğinden tamamen ümitsiz idiler.
  İşte bakın Allah(cc)'ın rahmetinin eserlerine!. Ölmüş toprağa nasıl hayat veriyor. İşte bunları yapan kim ise, ölüleri de O diriltecektir. Allah(cc), herşeye hakkıyla kadirdir.
  (
  There is a subtle allusion in the mention of the Prophethood and the rain, one after the other, to the reality that the advent of a Prophet is a blessing for man's moral life even as the coming of the rain proves to be a blessing for his material life. Just as the dead earth awakens to life by a shower of the rain from the sky and starts blooming and swelling with vegetation, so is the morally and spiritually desolate human world quickened to life at the coming down of Divine Revelation and starts blossoming with moral excellences and virtues. This is the disbelievers' own misfortune that they show ingratitude, and regard the blessing of Prophethood as a portent of death for themselves instead of a good news of life.ET
  )