Ahzab 40:

•  Muhammed, sizden hiçbir erkeğin babası değildir, o Allah(cc)'ın resulu ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah(cc) herşeyi hakkıyla bilir.
  

 Ahzab 38-39:

•  O halde Allah(cc)'ın kendisine takdir ettiği şeyi yapmasından dolayı Peygambere hiç bir suç isnad edilemez. Gerçekte bu sizden önce gelip/geçmiş toplumlar için de Allah(cc)'ın bir uygulaması idi. Şunu unutmayın ki, Allah(cc)'ın iradesi mutlaka tecelli eder. Ve bu, Allah(cc)'ın mesajlarını dünyaya tebliğ edenler O'ndan korkarlar ve O'ndan başka kimseden korku duymayanlar için de geçerli olan Allah(cc)'ın adetidir. Hesap görücü olarak Allah(cc) yeter.
  

 Ahzab 37:

•  Ve yine bir zaman, (Ey Muhammed) Allah(cc)'ın lutufta bulundugu ve senin de iyilik ettiğin kişiye:' Eşini terk etme ve Allah(cc)'a karşı sorumluluğunun bilincinde ol' demiştin. Ve böylece Allah(cc)'ın yakında aydınlığa çıkaracağı şeyi, içinde gizlemiştin. Çünkü insanların ne düşüneceklerinden çekiniyordun, oysa çekinmen gereken sadece Allah(cc) olmalıydı. Fakat sonra Zeyd o kadınla beraberliği sona erdiğinde, onu seninle evlendirdik ki, gelecekte, evlatlıkları eşleriyle ilişkilerini kestiklerinde  onlarla evlenmeleri için müminler suçlanmasın. Ve Allah(cc)'ın buyruğu böylece yerine getirilmiş oldu.
  

 Ahzab 36:

•  Allah(cc) ve Resulu herhangi bir meselede hüküm bildirdikten sonra, hiç bir erkek ya da kadın müminin, o konuda başka bir tercihte bulunma hakkı yoktur. Kim Allah(cc)'a ve elçisine isyan ederse, besbelli bir sapıklığa düşmüş olur.
  

 Ahzab 35:

• Şüphe yok ki, müslüman erkek ve kadınlar, mümin erkek ve kadınlar, kendilerini adamış erkek ve kadınlar, sözlerine sadık erkek ve kadınlar, sıkıntılara göğüs geren erkek ve kadınlar, Allah(cc)'a karşı derin bir saygıyla titreyen erkek ve kadınlar, infak eden erkek ve kadınlar, nefislerini kontrol eden erkek ve kadınlar, iffetlerini koruyan erkek ve kadınlar, ve Allah(cc)'ı durmaksızın anan erkek ve kadınlar, bütün bunlar için Allah(cc) sınırsız bir mağfiret ve muhteşem bir ödül hazırlamıştır.
  

 Ahzab 34:

•  Ve evlerinizde okunan Allah(cc)'ın ayetlerinin ve onlardaki hikmetin üzerinde çalışın ve onları hatırdan çıkarmayın. Şüphesiz ki, Allah(cc) her şeyin iç yüzünü bilendir ve her şeyden haberdardır.
  

 Ahzab 32-33:

•  Ey Peygamber hanımları, siz öteki kadınlar gibi değilsiniz, eğer Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilinciyle davranırsanız!. O halde edalı bir şekilde konuşmayın ki, kalplerinde maraz olanlar size karşı bir arzuya kapılmasınlar. Daima yerinde ve uygun bir şekilde konuşun. Evlerinizde sessizce oturun, eski cahiliye dönemindeki gibi, cazibenizi sergilemeyin. Kuran'ın temel dusturlarına sımsıkı sarılın (وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ) ve kendinizi geliştirerek potansiyelinizi ortaya koyun (وَآتِينَ الزَّكَاةَ) ve ayrıca Allah(cc) ve Elçisine itaat edin. Ey Peygamber'in ev halkı, Allah(cc) sizden yanlızca çirkinlikleri gidermek ve sizi tertemiz yapmak istiyor.
  

 Ahzab 30-31:

•  Ey Peygamber hanımları, sizden biri açık bir hayasızlık yapacak olursa, onun azabı iki kat olur. Ve bu Allah(cc)'a çok kolaydır. Fakat sizden her kim Allah(cc) ve Resulu için boyun eğer ve salih amel işlerse, onu da mükafatı iki kat olur. Ayrıca onlara akıl almaz güzellikte rızıklar hazırlanmıştır.
  (
  Buradan da anlaşılacağı gibi peygamber eşi bile olsanız, Allah(cc) rızasının temel yöntemi salih ameldir.
  )
  

 Ahzab 28-29:

•  Ey Peygamber, eşlerine söyle:' Eğer siz yanlız bu dünya hayatını ve onun cazibesini istiyorsanız, gelin size istediğinizi vereyim ve sonra da sizi uygun bir şekilde salayım. Yok eğer Allah(cc)'ı, elçisini ve ahiret hayatının güzelliklerini istiyorsanız, bilin ki Allah(cc) içinizden muhsin olanlar için büyük bir mükafat hazırlamıştır'.
  
  
  وَإِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا

 Sabah duasi : 54. Ya Rab! Sen lütufta bulunanların en güzelisin; bizi de umduklarımıza nâil eylemeni istirham ediyoruz. Başlarımızdan aşağıya sağanak sağanak yağdırdığın nimetlerden dolayı evvel-âhir bütün hamd ü senalar Sana, bizim gibi liyakatsiz gönülleri iman ve İslâm’la şerefyâb kıldığın için bütün minnet ve şükran hislerimiz yine Sanadır; bizi iman ve İslâm’la şereflendirdiğin gibi ihsanla ve daha ötesiyle de donatmanı diliyoruz. Ey kudreti sonsuz olduğu gibi rahmeti de sonsuz olan biricik Rabbimiz! Biz âciz bendelerini, ihsanda bulunduğun lütufları geri almak suretiyle ikaba maruz bırakma.. bizi de o nimetlere karşı kör ve nankör durumuna düşmekten sıyanet buyur.. bize hoşnutluğunun mahrumiyetini yaşatma!

 Ahzab 25-27:

•  Netice olarak, Allah(cc), inkarcıları hiç bir fayda sağlayamadan, öfke ve hiddetleri içinde geri çevirdi. Allah(cc)'ın yardımı savaşta müminlere yetti. Zira Allah(cc) güçlüdür, mutlak galiptir. Ayrıca, kitap ehlinden saldırılara arka çıkanları da kalelerinden çıkarttı ve kalplerine büyük bir korku saldı. Öyle ki, siz onlardan bir kısmını öldürdünüz bir kısmını da esir aldınız. Yerlerini, yurtlarını, mallarını ve henüz daha ayak bile basmadığınız nice yerleri, Allah(cc)  size miras bıraktı. Allah(cc) herşeye kadirdir.
  

 Ahzab 23-24:

•  Müminler arasında öyle erler (yiğit kahramanlar) var ki, Allah(cc)'a verdikleri söze daima bağlı kalmışlardır. Onlardan kimi sözünün gereğini yerine getirdi (ve şehit oldu) kimi de sırasını beklemektedir. Asla verdikleri sözden dönmediler ve duruşlarını değiştirmediler. Elbette, Allah(cc) sözlerinde duranları sadakatlarından dolayı mükafatlandıracak, münafıkları ise, hak edeni cezalandıracak veya (koyduğu kanunlara göre) tevbe edip durumunu düzeltenlerin de tevbesini kabul edecektir. Zira Allah(cc) çok bağışlayıcı, engin merhamet sahibidir.
  

 Ahzab 21-22:

•  Hiç bir zaman unutulmamalıdır ki, Allah(cc)'a ve Ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah(cc)'ı her daim ananlar için, Peygamber çok iyi bir örnektir. Düşman birlikleri kendilerine doğru yürüdüğünü gördüklerinde, müminler :' Bu Allah(cc)'ın ve Resulunun bize vaadettiğidir, (demek ki,) Allah(cc) ve Resulu doğru söylemiş' dediler ve bu sadece onların imanını ve Allah(cc)'a teslimiyetlerini arttırdı.
  

 Ahzab 20:

•  Onlar (münafıklar ve kalplerinde hastalık olanlar) müttefiklerin çekilmediklerini zannediyorlardı. Ve müttefikler geri dönecek olsalardı, bu münafıklar, çölde bedeviler arasında olup sizin hakkınızda uzaktan olup/bitenleri öğrenmeye çalışmayı tercih ederlerdi. Ayrıca, aranızda bulunsalar da, savaşırmış gibi görünmekten başka bir şey yapmazlardı.
  (
  12. ayetten beri devam eden münafıkların ve kalpleri hasta kişiliklerin davranış tarzları hiç değişmemiş. Günümüzde de aynı!. Aynı söylem tarzlarını bugün de kullanıyorlar/kullandılar.
   Genel davranış karakterleri ;
  
  •  Aldatıldık/bizi kandırıyorlar söylemleri
  • Diğer inananları caydırmaya yönelik söylemler
  • Türlü yalanlarla sıyrılma çabaları
  • Üzerlerine gelinince taraf değiştirme ki, gerçek hak yol savunucuları olduklarını söyler dururlardı
    
  • Ölmekten ve sıkıntı çekmekten çok korkmaları
  • Müminler arasında kalsalar da, sanki onlardan çok ileriymiş gibi davranmaları
  • Cimrilik ve isteksizlikleri
  • Sıkıntı çıktığında sizden yardım dilerler
  • Sıkıntı geçince de, gerçek müminleri eleştirirler.
  • Bunlar iman etmemişlerdir
  • Sıkıntı sırasında dışarda kalıp, ete/süte karışmamaya ve olup/bitenleri dışardan izlemeyi tercih ederler
  • Ya da müminler arasında olsalar da sadece gayret gösteriyormuş gibi davranırlar
    
  )
  

 Ahzab 19:

•  Size iştirak etmekte pek cimri ve isteksizdirler. Savaşta tehlike ile yüzyüze geldiklerinde, ölüm sekeratına düşmüş kimsenin bakışı gibi gözleri yuvalarından korku ile fırlamış bir halde yardım için sana baktıklarını görürsün. Tehlike geçince de iyiliğinizi çekemeyip sivri dilleri ile de sizi eleştirirler.  Bu gibi insanlar iman etmiş değillerdir. Bu yüzden Allah(cc) onların yaptıklarını boşa çıkarır, nihayetinde bu Allah(cc)'a çok kolaydır.
  

 Ahzab 17-18:

•  De ki:' Eğer Allah(cc) sizi bir zarara uğratmayı dilerse, ya da size bir rahmet takdir ederse, kim engel olabilir?'. Onlar Allah(cc)'tan başka ne bir veli ne de bir yardımcı bulabilirler!. Allah(cc) içinizden başkalarını (Allah(cc) yolunda savaşmaktan) alıkoyanları da, kendileri savaşa pek az katıldıkları halde kardeşlerine :' (sanki kendileri çok çaba gösteriyormuş gibi) Haydi katılın bize!' diyenleri de iyi biliyor.
  

 Ahzab 14-16:

• Eğer şehirleri saldırıya uğrasaydı ve (düşman tarafından) fitne çıkarmaları istenseydi, hiç tereddütsüz onu da yaparlardı. Halbuki daha önce (mesajına) sırt çevirmeyeceklerine dair Allah(cc)'ın huzurunda söz vermişlerdi. Allah(cc)'a verilen sözün hesabı mutlaka sorulacaktır.
  De ki:' Ölmekten veya öldürülmekten kaçıyorsanız, böyle bir kaçışın size bir faydası olmaz. (Ne kadar yaşarsanız yaşayın) pek az bir süre (yani ecelinize kadar) yaşamanıza müsade edilecektir'.
  (
  That is, "They had felt regret at the weakness they had shown on the occasion of the Battle of Uhud and pledged to Allah that they would compensate for their error in any trial that they would confront in the future. But Allah cannot be deceived by empty words. He puts to one or the other test everyone who makes a pledge with Him so that his sincerity of intention or otherwise is found out. Therefore, just after two years of the Battle of Uhud, He made them confront an even more serious danger and discovered how far they were sincere in their pledge." ET
  )
  

 Ahzab 12-13:

•  O sırada münafıklar ve kalplerinde hastalık olanlar :' Allah(cc) ve elçisi bizi sadece boş vaadlerle kandırıyor' derken ve yine bir kısmı da :' Ey medineliler, tutunacak yeriniz yok, hemen geri dönün' diye sesleniyorlardı. Yine bir diğer kısmı, evleri tehlikede olmadığı halde, :' Evlerimiz emniyette değil!' deyip izin istiyorlar ve cepheden kaçmaya çalışıyorlardı.
  

 Ahzab 9-11:

• Ey iman edenler, Düşman orduları üzerinize geldiğinde Allah(cc)'ın size bahşettiği nimetleri hatırlayın, ki o zaman üzerinize bir kasırga ve göremediğiniz (semavi) ordular göndermiştik. Ama, Allah(cc) yapmakta olduğunuz her şeyi görmekteydi. Onlar yukarıdan ve aşağıdan üzerinize geldiklerinde ve gözlerinizin feri kaybolup yüreğiniz ağzınıza geldiğinde ve Allah(cc) hakkında türlü türlü çelişkili düşüncelere başladığınızda (neler hissetiğinizi bir hatırlayın!).  İşte orada ve o anda -müminim- diyenlerin gerçek kimlikleri ortaya çıkarılıyordu ve şiddetli bir şok ile sarsılıyorlardı.
  (
  Hicret’in  5’inci  yılında  (627)  Nadir  Oğullarıyahudilerinin   önde   gelenlerinden   bir   grup   Mekke’ye  vardı  ve  Kureyş’le  bir  araya  gelip,  yardım   vadiyle   onları   Müslümanlarla   savaş-maları  için  kışkırttılar.  Daha  sonra  Gatafan  ve  Kays  Aylan  kabilelerine  gidip,  onları  da  aynışekilde  Müslümanlara  karşı  harekete  geçmeye  çağırdılar. (İbn Hişam, 3:225–226) Bu entrikalar, Müslümanlara karşı Kureyş’ten, bütün civardaki Arap kabilelerinden, hem Medine’den çıkarılmışbulunan hem de halâ orada oturan Yahudi grup-larından  ve  Medine’deki  münafıklardan  müte-şekkil  büyük  bir  birleşik  düşman  kuvvetlerinin  oluşmasına sebep oldu. Medine’deki yahudilerle münafıklar, Medine içinde beşinci kol fonksiyo-nu görüyordu. Allah  Rasûlü  aleyhissalâtü  vesselâm,  bütün  bu  hazırlıklardan  haberdar  olmuştu.  Ashabıyla istişarede  bulundu.  Neticede,  Medine’de  kalıp şehri  savunma  üzerinde  karar  kılındı.  Selman-ıFarisî, şehrin  etrafına  bir  hendek  kazılmasınıteklif  etti.  Allah  Rasûlü  (sa.s.),  Müslümanlarıonar  kişilik  gruplara  böldü  ve  onları  tatlı  bir  yarışa itti. İş zordu, Müslümanlar fakirdi, kışın başlaması  yakındı  ve  açlık  vardı.  Açlığı  hisset-memek için mü’minler karınlarına taş bağlıyor-lardı; bizzat bir amele gibi çalışan Allah Rasûlü aleyhissalâtü vesselâm, iki taş bağlamıştı. Allah Rasûlü,  savunma  hazırlıklarının  düşmana  ulaş-maması için de tedbirlerini almıştı. Düşman   orduları,   Müslümanları   açık   bir   meydan   savaşında   yok   edecekleri   ümidiyle   Medine’ye doğru hareket ettiler. Fakat hendekle karşılaşınca ilk şoku yaşadılar. Yaklaşık 20.000 kişilik  düşman  kuvvetleri  hendek  boyu  kamp kurdu. Medine’yi savunan Müslümanların sayı-sı  3.000  kadardı. Şehir  içinden  münafıklar  ve  Kureyza  Oğulları  yahudileri  düşmanla  işbirliği halinde idi.Allah  Rasûlü  aleyhissalâtü  vesselâm,  ordu-sunu  öyle  yerleştirmişti  ki,  hem  şehri  düş-mana   karşı   savunacaklar,   hem   de   Kureyza   Oğulları’ndan gelmesi muhtemel saldırılara karşıevlerini koruyabileceklerdi. Arkasını  Sel  Dağı’na  veren  Allah  Rasûlü  (s.a.s.),  hendekte  bir  noktayı  kasten  aşılabi-lecek  halde  bırakmıştı.  Bununla,  önde  gelen  Kureyş  süvarilerinin  hendeği  aşmaya  çalışacak-larını  umuyordu.  Gerçekten  beklediği  gibi  oldu  ve  hendeği  bu  noktadan  geçmeye  çalışan  bazımeşhur  Kureyş  süvarileri  birebir  çarpışmada Müslüman  cenkçiler  tarafından  öldürüldü.  Hz.  Ali (r.a.), üç tanesini öldürmüştü. Artık düşman, bu noktadan da hücum edemeyeceğini anladı.Kuşatma  27  gün  sürdü.  Soğuk,  açlık,  arkasıgelmez ok ve taş yağmurları, hendek üzerinden yapılmaya çalışılan saldırılar, şehir içinde endişe edilen  ihanet  ve  entrikalar,  Müslümanları  bir  hayli  yordu.  Kur’ân,  bu  durumu  gelecek  âyet-lerde dile getirir. Dört  haftalık  kuşatmanın  sonunda  düşma-nın  da  cesareti  kırıldı.  Müslümanlar,  Allah’a,  Rasûlü’ne ve İslâm’a bağlılıklarını ispat etmiş ve fevkalâde  sebat  göstermişlerdi.  Allah  da,  onları doğu  tarafından  gönderdiği  soğuk  kasırgalarla destekledi.  Ayrıca,  melek  orduları  da  gönderdi  (Allah’ın melek orduları göndermesi ve bundaki maksat  için  bkn:  Âl-i  İmran  Sûresi/3:  124–127;  Enfâl  Sûresi/8:  9–10,  12.)  Düşmanın  çadırlarıalt üst oluyor, yaktıkları ateşler sönüyor, toz ve yağmur yüzlerine vuruyordu. Sonunda kuşatma-yı kaldırıp, dönmek zorunda kaldılar.Hendek Savaşı, Kureyş’in Müslümanlar üze-rine son saldırısı oldu.AÜ
  
  )
  

 Ahzab 7-8:

• Hani bir zamanlar bütün peygamberlerden söz almıştık; senden, Nuh(as)'dan, İbrahim(as)'den, Musa(as)'dan, ve Meryem(as) oğlu İsa(as)'dan; İşte bütün bunlardan sapasağlam  bir söz almıştık.   Ta ki bu hak davanın temsilcilerine hakikate sadık kalmalarının (yeryüzünde nasıl bir karşılık gördüğü, şahitlik etmek üzere) sorulabilsin. Ve (bilin ki) Allah(cc), hakikati inkar edenlerin hepsi için acı bir azab hazırlamıştır.