Muminun suresi: 97. Ve de ki: Rabbim! Seytanlarin kiskirtmalarindan sana siginirim!
98. Onlarin yanimda bulunmalarindan da sana siginirim.
99. Nihayet onlardan (müsriklerden) birine ölüm gelip çattiginda, "Rabbim, der, lütfen beni (dünyaya) geri gönder,"
100. "Ta ki, bosa geçirdigim dünyada iyi is (ve hareketler) yapayim." Hayir! Onun söyledigi bu söz (bos) laftan ibarettir. Onlarin gerisinde ise, yeniden dirilecekleri güne kadar (süren) bir berzah vardir.
101. Sûr´a üflendigi zaman aralarinda artik ne soysop (çekismesi) vardir, ne de birbirlerini sorusturacaklardir.
102. Böylece kimlerin tartilari agir basarsa, iste asil bunlar kurtulusa erenlerdir.
103. Kimlerin de tartilari hafif gelirse, artik bunlar da kendilerine yazik etmislerdir; (çünkü onlar) ebedî cehennemdedirler.
104. Orada disleri siritir halde iken ates yüzlerini yalar.