Çalışma 116-121:

•  Şöyle ki; bir vakit meleklere; ' Adem'in önünde secde edin' demiştik, hepsi secde etti ama iblis etmemişti. Emre itaatsizlikte diretmişti. Biz de; 'Ey Adem!, bu iblis, senin ve eşin için tehlikeli ve hilesi çok bir düşmanındır,  ona uyarsanız sizin cennetten çıkmanıza sebep olur, ihtiyaçlar içinde koşturur durur, bedbaht olursunuz, zira cennette sizin ihtiyaç duyduğunuz her şey en mükemmel şekilde var' dedik.Ama şeytan ona vesvese verip: ' Ey Adem!, sana sonsuza kadar yaşamanın yolunu ve hiç tükenmeyecek bir saltanata nasıl ulaşacağını göstereyim mi?' dedi. Ve böylece ikisi de şeytana uydu ve sonra yaptıkları hatanın farkına varıp mutlak çaresizliklerini ve Allah(cc)'a karşı bağımlılıklarının farkına vardılar, ama Adem, Rabbine karşı gelmiş ve ciddi bir hataya düşmüş oldu.
  (Öyle anlaşılıyor ki, şeytan ilk kandırmacasında, insanoğlunda farkettiği iki önemli isteği (zaafı) kullanmıştır; bunlar sonsuza kadar yaşamak ve saltanat sürme arzuları. Biliyoruz ki, bunlar bu dünya da yapılamayacak şeylerdir, sadece cennette  mümkündür)