Hud 71-76:

•  Bu sırada İbrahim(as)'ın hanımı da yanlarında ayakta durmuş onları dinliyordu. Birden kendisinde hayız alameti hissetti ( ve gülümsedi). Biz de onu İshak(as)'la ve ardından Yakup(as)'la müjdeledik.
  Karısı da:' Vay başıma gelenlere!, ben yaşlı bir kadın ve şu kocam da ihtiyar bir adamken nasıl çocuğumuz olacak? Doğrusu çok şaşılacak bir şey bu!'.
  Melekler:' Sen Allah(cc)'ın işine mi şaşıyorsun? Allah(cc)'ın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun ey hane halkı!. Şüphesiz Allah(cc), çok büyük lütf-u ihsan sahibi olarak, her türlü hamde ve yüceltmeye layıktır!'.
  Sonunda İbrahim(as)'ın endişesi geçip te müjdeyi de alınca, (bu kez de) Lut(as) kavmi hakkında bizimle tartışmaya girişti. Çünkü İbrahim(as), ince ruhlu, yumuşak başlı, çok içli, merhametli, bütün kalbiyle Allah(cc)'a yönelmiş ve Allah(cc)'a teslim olmuş biriydi.
  Melekler:' Ey İbrahim(as)!, Bu tartışmadan vazgeç! Artık Rabbinin hükmü verilmiş ve hatta icraata konulmuş bulunuyor. Onların başına artık geri çevrilmesi imkansız bir azabın gelmesi kesindir'.
  ( İbrahim(as)'ın zaten Hz. Hacer'den olma İsmail(as) oğlu vardı, dolayısıyla melekler çocuk müjdesini, İbrahim(as)'a değil, çocuğu olmayan Hz. Sara'ya veriyorlar.)