Sabah sohbeti :
Oğlum! ahireti dünyanın önünde tut. Öyle yaparsan her iki dünyada da karlı çıkarsın. dünyayı ahiretin önünde tutacak olursan her iki dünyada da ziyan edersin. bu sana emredilmeyen işlerle uğraşmanın cezasıdır.
..
A Dedikodu ile ve mal toplamakla uğraşıp ilmiyle amel etmeye fırsat bulamayan alim! hiç şüphe yok ki senin eline ilminin manası değil, dış görünüşü geçecektir. Allah kullarından birinin iyiliğini murad edince ona ilim öğretir. sonra da ilmiyle amel etmesini ve amelinde ihlaslı olmasına ona ilham eder, sonra da onu kendine yaklaştırır ve ona kalplerin ve sırların ilmini öğretir . Bu ilim yalnızca ona aittir.
..
Oğlum! afiyet , afiyet aramayı terk etmekle başlar, zenginlik, zengin olma sevdasından vazgeçmekle başlar. Deva aramayı bırakmadan deva gelmez. bütün deva Hakka teslim olmakta, sebeplerle ilişkiye kesmekte ve kalpten sahte rapleri söküp atmaktadır.
..
Ey Allah'ı ve velilerini tanımayanlar! Allah'ın velilerinden suçlamalar yöneltenler! dinleyin ve dinlediklerinizle amel edin. doğru ve gerçek olan yalnızca Allah'tır . Batıl ise sizsiniz! Ey İnsanlar! Hak, kalplerde, sırlarda ve manalardadır. Batıl ise, nefis, tabiat, heva, adetler , dünya ve Allah dışındaki her şey dedir . Bu kalp, başı ve sonu olmayan kadim olan Allah'ın yakınlığına ermedikçe kurtuluş elde edemez.
..
Ey ilim davası güden! Allah korkusundan akıttığın gözyaşı nerede? sakınman ve korkun nerede? günahlarını itirafın nerede? Allah'a ibadette aydınlığı karanlığa ulaman nerede? Allah için nefsini terbiye etmen onunla mücadele ve ona karşı düşmanlık etmen nerede? Senin kaygın, gömlek , sarık, yemek, evlenmek, Ev dükkan sahibi olmak ve insanların arasında oturup kalkmaktır. böyle şeyleri düşünmeye kaygı etmeyi bırak! şayet senin bunlardan bir kısmetin varsa zamanı geldiğinde olacaktır. kalbini de bu bekleme derdinden ve aşırı arzulama yükünden kurtar ve Allah'la birlikte ol . tamamen bitirilmiş olan bir konuda bunca yorulmanın ne anlamı var?
..
Allah'ım bize dünyada ve ahirette güzellik ver ve bizi cehennem azabından koru. Amin.
( Abdülkadir geylani, 4 zilkade 545 tarihli akşam sohbetinden,Bağdat )