Sabah sohbeti :
Riyakarın giysisi temiz,kalbi pistir. MübahIara rağbeti yoktur . çalışıp kazanmaktan üşenir, dinini satarak geçinir, ve genel olarak çekinceli bir duruşu da yoktur, apaçık haram olan şeyleri yer içer, durumunu insanların genelinden saklar, ama özel arkadaşlarından saklamaz. Onun bütün zühtü ve ibadeti dışındadır. Dört başı mamur bir görüntüsü vardır ama içi harabeye dönmüştür.
..
Münafık, insanları Allah'a çağırmaz , kendine çağırır. o dünya zevklerinin peşinde ve insanlar tarafından kabul edilme sevdasındadır.
A bilgisiz ! Bu sözü dinlemeyi bırakıp nefis ve hevânı arkadaş tutarak köşende oturuyorsun. sen, her şeyden önce mürşitlerin sohbetinde bulunman, nefsini ve tabiyatını , Allah'tan başka her şeyyi öldürmen gerekir...
Sen böyle devam edersen, şeytan senin kalbine çadır kurar ve yerleşir oraya. Inanan kimse , önce içini, sonra dışını onarır...
Başlangıç Allah ile Onun rızasını kazanmakla olur, sonra onun izni ile insanlara yönelirsin. işe ahireti kazanmakla başlarsın. dünyadaki nasibini ondan sonra elde etmenin yollarına bakarsın.
(Abdülkadir geylani, 19 sevval 545 tarihli akşam sohbetinden, Bağdat )