Secde 1-3:

•  Elif-Lam-Mim. Hiç şüphesiz ki, bu Kitabın indirilişi alemlerin Rabbi olan Allah(cc)'tandır. Yoksa onu (senin) uydurduğunu mu söylüyorlar?. Hayır! O senin Rabbinden gelen bir hakikattir ki, senden önce kendilerine bir uyarıcı gelmemiş olan bir toplumu belki doğru yola gelirler diye uyarman içindir.
  (
  Biz,  önceden  (uyarıcı  olarak)  bir  rasûl  gön-dermeden  (günahları  sebebiyle  hiçbir  kimseye  ve hiçbir topluma) azap etmeyiz (İsrâ Sûresi/17: 15) İlâhî  beyanının  Âhiret’le  ilgili  olduğunu  da  düşünen  bazı  âlimler,  Allah  adını işitmemiş  ve  kendilerine tebliğ gitmemiş kişilerin, başkalarına zulmetmemiş ve günahlarda boğulmamış olmak kaydıyla  mazur  oldukları  ve  dolayısıyla  azap  görmeyecekleri   görüşündedirler.   Allah,   diler-se  böylelerini  birtakım  güzel  işleri  sebebiyle  Cennet’e koyabilir.Bununla  birlikte,  daha  başka  âlimler,  insa-nın  aklı  ve  bilhassa  vicdanıyla  Allah’ı  bula-bilecek  bir  kapasitede  yaratıldığı,  dolayısıy-la  O’nu  isim  ve  sıfatlarıyla  tanıyamasa  bile,  Âhiret’te  kurtulmak  için  O’na  inanması  gerek-tiği fikrini benimserler. Bir defasında bir bedevî Peygamber  Efendimiz  aleyhissalâtü  vesselâm’a  gelerek,  Allah’a  nasıl  iman  ettiğini şöyle  anla-tır:  “Bir  yerdeki  deve  tersleri,  oradan  devenin  geçtiğini gösterir. Toprak üzerindeki ayak izleri, yolcudan  haber  verir.  Yıldızlarıyla şu  sema,  dağları ve vadileriyle şu yeryüzü ve dalgalarıyla şu  deniz  Kadîr,  Alîm,  Hakîm  ve  Kerîm  bir  Yaratıcı’yı  göstermez  mi?”  Dolayısıyla,  imanda  aklın,  düşünce  ve  muhakemenin  rolünü  inkâr  da  edemeyiz,  küçümseyemeyiz  de.  Bu  sebeple,  böyle  düşünen  âlimler,  yukarıda  verilen  İsrâ Sûresi/17: 15’inci âyetinde ifade olunan azaptan kurtulmayı,  kendilerine  bir  rasûl  gelmedikçe  insanların  diğer  iman  esaslarından  ve  İslâm’a göre yaşamaktan sorumlu tutulmayacaklarışek-linde  tefsir  ederler.  Bu  âlimler  içinde  bazılarıaklın  iyi  ile  kötüyü,  güzel  ile  çirkini  seçebi-leceğini  savunsalar  da,  aklın  kendi  başına  bu  hususların tamamında kesin sonuçlara varabile-ceğini  düşünmek  mümkün  değildir.  Bundandır ki Cenab-ı Allah (c.c.), iyi ile kötüyü, güzel ile çirkini tanımak ve ayırt etmek için peygamber-ler göndermiş ve hiçbir şeyi insanın eksik akıl, yargı  ve  tecrübesine  bırakmamıştır.  (Ayrıca bkn. Câsiye Sûresi/45, 3–5, not 1.).AÜ
  )