Çalışma 15-20:

•  Allah(cc)'ın bol bol nimetlerini birine vermesi veya ona sıkıntılar vermesi, o kişinin Allah(cc) yakın olduğu veya O'nun sevmediği bir kulu olduğunu göstermez. İnsan, vermeyi veya almayı yanlış yorumlayabilir, ama temelde Allah(cc)'ın bir kuluna bol bol ikram etmesi de, verdiklerini alması da birer imtahandır. Kula yakışan bunu böyle görmektir. Allah(cc) katında dünyanın çöp kadar değeri yoktur ve Allah(cc) çöpü sevdiği kullarına ödül veya hediye olarak vermeyeceğine göre, dünyalık verilen de, alınanda hepsi imtahan vesilesidir. Allah(cc) verinde, bunu bir onur vesilesi olark gören veya alınca bunu da bir zillet,aşağılanma gibi gören insanoğlu yanılıyor, ama bundan çok daha beteri ise onun yapıp ettiği fiileri, yani, kendisi Allah(cc)'dan ikram etmesini beklerken, yetimleri ve yoksulları koruyup, kollamak,gözetmek ve onların sıkıntılarına derman olmaya çalışma konusunda çalışmaya pek gönüllü olmayan insan.Bu profil, Allah(cc)'ın daha da hoşuna gitmeyen bir profil. bir Kişi Allah(cc) kendisine nasıl ikramda bulunuyor nimetleri ile donatıyorsa, kişi de aynı şekilde yetimleri, yoksulları ve ihtiyaç sahiplerini koruyup, kollamak ve gözetmek zorundadır. Ama, o bunu yapmaz, veya başkasını da teşvik etmez, ayrıca harama helale bakmadan emeksiz kazanılan herşeye tamah eder. Esas sıkıntı budur. Sebep? mal,mülk ve benzeri dünyalık nimetlere olan aşırı sevgi ve bağlılık.
  20 ayetteki ( وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا) j-m-m genelde aşırılığı ifade etmesini yanında, biriktirmeyi de (state of being ample, abundance ; excess (of a brimful measure) ; great number ; large quantity ; muchness ) ifade eder. 
  Yani temelde sorun; insanın mal,mülk gibi dünyalıklara aşırı sevgi ve onları biriktirmeye karşı duyduğu aşırı bağlılıktır.