Nebe 1-5:

• Birbirlerine neyi sorup duruyorlar? Üzerinde bir türlü anlaşamadıkları o yeniden diriliş haberini mi? Elbette zamanı geldiğinde anlayacaklar!, evet, kesinlikle zamanı geldiğinde anlayacaklar!.
  (
   İnsanı bütün öteki sorunlarından çok daha fazla meşgul eden sorun -ölümden son­ra bir hayatın  olup  olmadığı sorunu- çağlar boyunca  değişik  biçimlerde  cevaplan­dırılmıştır.  Bu  cevapların  sayısız  değişik  biçimlerini  anlatmak  elbette  imkansızdır; yine de birkaç temel düşünce çizgisi açıkça teşhis edilebilir ve bunların zikredilme­si,  Kur’an'ın bu  soruna  yaklaşımı  hakkında  daha  iyi  bir  anlayışa ulaşmamızı  sağla­yabilir: Bazı insanlar -muhtemelen belli bir azınlık- bedenî ölümün, kesin, nihaî ve geri  dönülemez  bir  yok  oluşa  götürdüğü  ve  bu  nedenle  öteki  dünya  hakkındaki bütün  konuşmaların  bir kuruntunun  ürünü  olmaktan  ileriye  gitmediği  görüşünde­dirler.  Diğer bazılarına  göre,  kişinin  ölümünden  sonra beşerî  “hayat-cevheri”  ken­disinden  çıktığı  kabul  edilen ve  “evrensel/küllî  ruh”  (universal  soul)  olarak  algıla­nan kaynağa geri döner ve onunla tamamen bütünleşir.  Bazıları da, bireysel ruhun, ölüm  anında  insan  veya  hayvan,  başka  bir  canlıya  geçtiğine  ama  bireysel  bilincin devamlılığının  kesildiğine  inanır.  Diğer  bazısı  da,  ölümden  sonra  bütün  bir  insan “kişiliği”nin  değil  de,  yalnız  “ruh’ün yani,  bedenden  bağımsız bir şekilde -ve büs­bütün  ruhsal  olarak- yaşamaya  devam  ettiğine  inanır.  Son olarak  bazısı  da,  birey­sel  kişiliğin  ve  bilincin  azalmayan  bir  şekilde  yaşamaya  devam  ettiğine  inanır ve ölüm  ile  yeniden  dirilmeyi,  hangi  şekilde  olursa  olsun, bütün  bir  insan  kişiliğini pozitif olarak yeniden yaratma eyleminin ikiz aşamaları olarak görür:  işte Kur’an'ın öteki hayat hakkındaki  görüşü  budur. ESED
  )