Mearic 19-21:

•  Gerçek şu ki, insan tatminsiz bir tabiata sahiptir. Başına bir kötülük geldiğinde sızlanmaya başlar. Bir iyilikle karşılaşınca da onu bencilce (kendisine tutup başkalarından) uzak tutar.
  (
  Lafzen,  “insan tatminsiz (halû ‘an ) yaratılmıştır”  —yani  insan,  kendini  aynı  dere­cede  hem verimli  başarılara hem  de  kronik  memnuniyetsizlik ve  hayal  kırıklıkla­rına  sürükleyen  bir iç  tatminsizlik  ile donatılmıştır.  Başka  bir deyişle,  bu  donanı­mın  pozitif yahut  negatif bir karakter  göstereceğini belirleyen,  insanın bu  Allah- vergisi  donanımı  kullanma  tarzıdır.  Bundan  sonra  gelen  iki  ayet  (20 ve  21)  ikin­ci  duruma  işaret  ederlerken,  22-25.  ayetler,  yalnızca  gerçek  ruhî ve  ahlakî  bilin­cin o fıtrî tatminsizliği pozitif bir güce dönüştüreceğini ve böylece iç huzuruna ve kalıcı  hoşnudluğa  yol  açacağını gösterir.ESED
  )