Bakara 154-157:

•  Allah(cc) yolunda öldürülenlere -ölü- demeyin, onlar diridirler ama siz farkında değilsiniz. Kesinlikle sizlere, korkuyla, açlıkla, mal, can ve verim kaybıyla  ile kendinizi ortaya koyabilme fırsatı(وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ) vereceğiz. Ama, sabredenleri müjdele. Onların başlarına bir şey geldiği zaman :'إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ' derler.  İşte onlar, Rablerinin sürekli destek ve bağışlamasına mazhardırlar. Doğru yolda olanlar da onlardır.
  (
  These words are to be uttered merely with the tongue, but we whould believe sincerely from the core of our hearts that "We belong to Allah and to none else." Thus, if anything is sacrificed in the way of Allah, if is spent rightly because it has gone to His service to Whom it really belonged."
  "We shall certainly return to Him" :"We shall not live here for ever but shall have to leave this world one day. Thus, sooner or later we must die and go to Allah. It is, therefore, far better to fight in His way and lay down our lives for His sake than to pass our lives in self-seeking and self-worship and then die of some disease or accident." ET
  
  )