Yusuf 23-24:

•  Ve bir gün, evinde kaldığı kadın, onun gönlünü çelmek istedi ve kapıları sımsıkı kapatıp :' Hadi! Gelsene!' dedi. Yusuf(as):' Böyle bir şeyden Allah(cc)'a sığınırım!.Hem (eşiniz olan)efendim bu evde bana iyi baktı, iyi davrandı.  Hıyanet ederek zalim olanlar asla iflah olmazlar' diye karşılık verdi.
  Evin hanımı yapacağını aklına koymuştu(هَمَّتْ بِهِ), Rabbinin burhanı (بُرْهَانَ رَبِّهِ) olmasaydı, Yusuf(as) da meyledebilirdi. İşte böylece, Biz ondan fenalığı ve fuhşiyatı uzaklaştırdık. Doğrusu O Bizim seçkin (الْمُخْلَصِينَ) kullarımızdandı.
  
  (
  اَلْہَمُّ  (al-humm): to intend to do something, to resolve to do something.
  ہمََّ باِلشَّیْءِ  (humma bish shaiyi): intended to do something but did not  actually do it.
  The governors’s wife only had her passion before her and nothing else that would stop her from her evil intentions, but Yusuf had Allah’s thought that prevented him from going along with her desire. Whenever there is a tie between human desire and a permanent value, then a momin sacrifices human desire in favour of the permanent value. This is what belief in the permanent values means.LUQ
  
  هانُ  (al-burhan) according to Khalil, has come from the word “ برَہْرَہۃَ ” (barahrah) meaning of which is given above as laminated with clear reasoning. Or that it comes from “ برُْ هة ” (burhah) which means to
  delink or cut, or in other words, the reasoning for dissociation or separation.
  Raghib says that it has come from “ بَرِه ” (bareh) and “ يَبْرَه ” (yabrahu) which means “white”.
  Nawab Siddiq Hassan Khan says that words in which “ باء ” (ba) and “ راء ” (ra) appear together give the connotation of “appearance”.
  All agree upon that it means such reasoning which is true for all times and in every situation. Clear and distinct reasoning, very evident reasoning. LUQ.
    
  خَلَصَ  (khalas): to be rid of all adulteration and impurities and to become pure.
  خَلَصَ مِنَ الْقَوْمِ  (khalasa minal qaum): he separated from the nation and became a recluse.
  اخَْلصََ الشَّیْءَ  (akhlasah shaiyi): made something pure; selected it.
  المَخُلْ ص (akhlasu): someone who has been separated from the others and selected for some purpose.
  Raghib says “ الَخْاَل ص ” (al-khaalis) and “ الَصَّافیِ ” (as-safee) have the same meaning: but “ الَصَّافیِ ” (as-safee) can sometimes be used for something which is already pure.
  خَالِصٌ “ ” (khaalis) is that which has been purified of impurities .
  Ibn Faris says the basic meaning is to purify and separate the unwanted parts.LUQ
  
  Yusuf(as) kadına meylettimi: Peygamberlerden ne zaman bir zelle (kusur) sâdır olsa, onlar bunu büyük görür ve bunun peşinden hemen tevbe ederek, pişmanlıklarını ve tevâzularını ortaya korlar. Binâenaleyh eğer Yusuf (a.s), bu hoş olmayan büyük günaha yeltenmiş olsaydı, onun hemen bundan sonra tevbe ve istiğfarda bulunmaması imkansız olurdu. Eğer o tevbe etmiş olsaydı, şüphesiz Cenâb-ı Hak, başka yerlerde olduğu gibi, onun tevbe ettiğini Kur'ân'da naklederdi. Bu  hususta  herhangi  birşey  bulunmadığına  göre,  biz,  bu  hâdisede  Hz.  Yûsuf  'dan  hiçbir günah ve masiyetin sâdır olmadığını anlıyoruz. RAZI)