Nisa 49-52:

• Baksana o kendini temize çıkaranları!. Onların temiz olduklarını idda etmeleri neye yarar ki!. Ancak Allah(cc) dilediğini temize çıkarır ve onlara kıl kadar haksızlık yapılmaz.  Bak nasıl da Allah(cc) adına yalan uydurup O'na iftira ediyorlar. Bu da onlara günah olarak yeter! Baksana o kendilerine kitaptan nasip edilenlere, ne kadar batıl şey varsa onlara ve şeytani güçlere inanıyorlar ve hakikatı inkarda direnenleri, iman etmiş olanlardan daha doğru yolda görüyorlar. İşte onlar Allah(cc)'ın lanetlediği kimselerdir. Allah(cc)'ın lanetlediğine yardım edip onu kurtaracak birini de bulamassın.
  (
  Yani,  kendilerini  “Allah'ın  seçkin halkı”  olarak  gören ve  bu  nedenle peşinen (a priori)  Allah'ın  rahmetini  hak  etmiş  sayan Yahudilerin  ve  Hz.  İsa'nın  kendisini insanoğlunun günahlarından dolayı “onlar adına feda ettiği”ne inanan  Hristiyan- larm.  Burada,  aynı zamanda bu tesbit ile bundan önceki ayette şirke yapılan atıf arasında bariz bir ilişki vardır.  Çünkü Yahudiler ve Hristiyanlar,  aslında Allah'tan başka hiçbir gücün varlığına inanmazlarken belli bazı insanlara çeşitli derecelerde  ilahî  veya  yarı-ilahî  vasıflar  izafe  ederler:  Hristiyanlar,  Hz.  İsa'yı  Allah'ın  in­san  şeklindeki  bir  tezahürü  konumuna  yücelterek  ve  bir  azîzler  hiyerarşisine açıktan  açığa  tapınarak;  Yahudiler  ise,  yaptıkları  hukukî  (fıkhî)  yorumların  kut­sal  metinlerin  buyruklarından  daha  üstün  olduğuna  inandıkları  büyük  Talmud bilginlerine kanun-koyma gücü  izafe etmek sûretiyle (karş.  bu konuda 9:31).  El­bette  bu  kınama,  aynı  zamanda,  kutsal  addedilen  şahsiyetlere  tapınma  günahı­nı  işleyen ve yalnızca Allah'a  gösterilmesi gereken saygı ve bağlılığı  onlara  gös­teren Müslümanlar için de geçerlidir.  Sonuç  olarak,  “kendilerini  temiz  sayanlar” ibaresi,  bu  bağlamda,  kendilerini  tek Allah'a  inanıyor sayan (çünkü,  birden çok tanrıya bilinçli olarak tapınmayan), ama yine de terimin en derunî anlamıyla şirk günahına  saplanmış  bulunan  herkesi kapsar.ESED
  
  )