Nisa 60-63:

•  Sana ve senden önce indirilenlere inandıklarını söyleyenlere bir baksana!. Şeytani güçlerin hakimiyetine teslim olmakta beis görmüyorlar. Halbuki, şeytanın kendilerini derin bir sapıklığa yöneltmek istediğini görerek onu inkar etmeleri emrolunmuştu. Böylece, kendilerine ne zaman :' Allah(cc)'ın indirdiğine ve Peygamber'e gelin' denilirse, bu münafıklar nefretle senden yüz çevirirler. Fakat, yapıp ettiklerinden dolayı başlarına bir musibet geldiğinde halleri ne olacak? Sonra sana gelecekler ve Allah(cc) adına yemin ederek:' Bizim amacımız sadece doğruyu yapmak ve uyumu sağlamaktı' diyecekler. Ama, Allah(cc) onların kalplerindeki her şeyi biliyor. Şu halde onları kendi hallerine bırak!. Onlara öğüt ver ve içine düştükleri durumu net bir şekilde açıkla.
  (
  Klasik müfessirler,  60-64.  ayetlerde,  Hz.  Peygamber  zamanında  zahiren ona tâ­bi  olduklarını  ikrar  eden  ama  aslında  onun getirdiği  öğretiye  inanmayan  Medi­ne  münafıklarına  bir  atıf  olduğunu  düşünmüşlerdir.  Fakat  bana  göre  bu  pasaj,muhtemel tarihî nüzul sebebinin ötesine uzanmaktadır.  Çünkü  çok sık  karşılaşı­lan  bir  konu  olan  inancın  psikolojik  cephesi  problemine  değinmektedir.  İnsan kavrayışının uzanabildiği alanın ötesindeki bir gerçekliğin (ğayb, sûre 2, not 3'de açıklandığı  anlamda)  varlığına  tam  olarak  kani  olmayan  insanlar,  kural  olarak, değer  yargılarını  kişisel  tercihlerinden  ve  ahlakî  olarak  kuşkulu  arzularından ayırmakta  zorlanırlar  ve  bunun  sonucunda,  çoğunlukla,  “şeytanî güçlerin  istek­lerine boyun  eğerler.”  Onlar,  vahye  (bu durumda  Kur’an'a) dayalı ahlakî öğreti­lerin  bir kısmının  “belli  bir doğruluk payı”  taşıdığını  gönülsüzce  itiraf etseler de bunlar  kendi  kişisel  mizaçlarının  telkin  ettiği  arzular  ile  çatıştığında,  bu  öğreti­lerden içgüdüsel  olarak uzak dururlar ve böylece,  kelimenin en derin  dinî  anla­mıyla n ifâk suçu  işlemiş  olurlar.ESED
  )