Bakara 177:

•  Gerçek erdemlilik, yüzünüzü doğuya veya batıya çevirmeniz ile ilgili değildir. Fakat gerçek erdem sahibi, Allah(cc)'a, ahiret gününe, meleklere, Kitap ve peygamberlere inanan, servetini -kendisi için ne kadar kıymetli olsa da- akrabasına, yetimlere , ihtiyaç sahiplerine, yolda kalmışlara, yardım isteyenlere ve insanları her türlü kölelikten kurtarmaya harcayan, salatı ikame edip, zekatı da yerine getiren kişidir. Ve bu kişiler söz verdiklerinde sözlerini tutarlar ve felaket, zorluk ve sıkıntı anlarında sabrederler. İşte onlardır sadakatlarını gösterenler ve Allah(cc)'a karşı sorumluluk bilincinde olanlar(وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ).
  (
   Böylece  Kur’an,  yalnızca  görünür/dış  biçimlere  uyum  sağlamanın  erdemliliğin gereklerini  yerine  getirmek  için  yeterli  olmadığı  ilkesini  vurgulamaktadır.  Kişi­nin namazda  yüzünü  şu veya bu yöne çevirmesine değinilmesi,  biraz önce kıb­le konusunu  ele  alan  ayetlerin devamıdır.ESED
  
   Birçok  müfessire  göre  “vahiy” (kitâb) terimi,  bu  anlam  örgüsü  içinde  genel bir muhteva  taşımakta:  ve genel olarak İlahî vahiy gerçeğine işaret etmektedir.  Me­leklere  imanın  burada  zikredilmesinin sebebi ise,  Allah'ın iradesini  peygamber­lere ve dolayısıyla bütün insanlığa izhar etmesinin, ğayb âlemine, yani, insan id­rakinin  ötesindeki  bir  gerçeklik  alanına  ait  olan  bu  ruhsal varlıklar veya  güçler aracılığıyla  gerçekleştirilmesindendir.ESED
  
  İbn u ’s-sebîl(lafzen,  “yolun oğlu”) ifadesi, evinden uzakta olan herhangi bir kim­seyi ve özellikle,  bu durumdan dolayı geçim için yeterli imkana  sahip bulunma­yan  kişiyi  gösterir  (karş.  Lane  IV,  1302).  Daha  geniş  anlamda  ise,  herhangi  bir sebepten  dolayı  geçici  veya  sürekli olarak  evine  dönemeyen  kimseleri,  mesela politik  sürgün veya  mültecileri  ifade  eder.ESED
  
   Âyetteki   rakabe'nin   lafzî   karşılığı   "bo­yun"  olmakla  birlikte  mecazî  olarak  "kişisel  özgürlüğün  kısmen  ya  da  tamamen  ortadan  kaldırılması"  durumunu  ifade  eder.  Bu  mad­de,  savaş  esirlerini  ya  da  köleleri  karşılık  bek­lemeksizin  özgürlüğe  kavuşturmak  için  mad­dî  yardım  yapmayı  öncelikli  insanî  erdemler  arasında  sayıyor.MI
  
  
  
  )