Zümer 62-66:

•  Herşeyi yaratan Allah(cc)'tır ve  O herşeyin üzerindeki tek otoritedir. Göklerin ve yerin anahtarları O'na aittir. Ve Allah(cc)'ın ayetlerini ısrarla inkar edenler asıl kaybedenlerdir. De ki:' Ey cahiller!, durum böyleyken nasıl olur da benden Allah(cc)'tan başkasına kulluk etmemi istiyorsunuz?'.
  Halbuki, (ey insanoğlu) sana da senden önce yaşamış olanlara da vahyedilen şuydu:' Allah(cc)'tan başkasına ilahi vasıflar yakıştırırsanız, bütün yapıp/ettikleriniz, çabalarınız boşa gidecektir ve öteki dünyada hüsrana uğrayanlardan olursunuz'.
  Hayır!, yanlız Allah(cc)'a kulluk etmeli ve O'na şükredenlerden(الشَّاكِرِينَ) olmalısınız.
  (
  Cenab-ı  Allah’ın  iki  kanunu  veya  kanunlar  mecmuası  vardır.  Bunlardan  biri,  O’nun  Kud-ret  ve  İrade  sıfatlarından  gelen,  bütün  eşya  ve  hadiselerin  yaratılışı,  idaresi  ve  tasarrufuyla  il-gili olup, müsbet (pozitif) ilimlerin konusu olan kanunlardır. Diğeri ise, Din’dir. Bu kanunlardan her ikisi de itaat ister. Din’e itaat veya itaatsızlı-ğın karşılığı kısmen dünyada, büyük ölçüde ise Âhiret’te  görülür;  buna  karşılık, Şeriat-ı  Tek-viniye  veya  Fıtriye  denilen  diğer  kanunlara  itaat  veya itaatsızlığın karşılığı ise büyük ölçüde dün-yada, dinî sorumlulukla alâkalı olduğu nisbette de Âhiret’te  görülür.  Meselâ,  sabrın  neticesi  başarı, tembelliğin cezası ise mahrumiyettir. Çalışma ser-veti, sebat ise zaferi getirir. Dolayısıyla, gerçek bir mü’min ve müslüman olmak, bu kanunlardan her ikisine  de  itaatten  geçer.  Müslümanlar,  bilhassa  Din’i  yaşamadaki  ihmallerine  de  ek  olarak  eşya ve  hadiselerle  ilgili  kanunların  gereklerini  yeri-ne getirmedikleri zaman dünyada, bu kanunlara uyan kâfirler karşısında kaybetmişlerdir ve kay-betmeye mahkûmdurlar. Buna karşılık, Allah’ın Kitabındaki  vahiylerini,  âyetlerini  reddeden  kâ-firler  ise,  Âhiret’te  mutlaka  kaybedecekleri  için  ebedî hüsranda olanlardır.AÜ
  
  Biz  neye  sahipsek,  Cenab-ı  Allah’ın  lütf  u  ihsanıdır.  Bu  sebeple,  gerçek  insaniyet  Allah’a  medyun  olmayı  ve  şükretmeyi  gerektirir.  Bir  kişinin insanlığı, gördüğü iyiliklere teşekkür etmeyi  bilme,  eksiklik,  hata,  kusur  ve  günahlarını ise itirafla bunlardan dolayı af dileyebilme ve kendini  düzeltmeye  çalışmada  yatar.  Kur’ân’ın dilinde  küfür  ve  nankörlük,  yani  şükürsüzlük, aynı kökten gelen iki kelimedir. Yani nankörlük küfre  götürürken,  teşekkür  edebilme  ise  imana  açılan bir kapıdır.AÜ
  
  That is, "No act which is performed along with shirk will be adjudged as a righteous act, and no one who, being a mushrik, performs many acts as good acts in his personal judgment, will deserve any reward for them, and his whole life work will be deemed to have gone waste."ET
  
  الَشکُّرُْ “ ” (ash-shukr): to fill up and to express {M}.
  Ibn Faris says it has different meanings, one of which is to be filled and abundant.
  شَکِرَتِ النَّاقَۃ “ ” (shakaratin naaqah): the camel’s teats became full of milk.
  الَمْشِکْاَرُ “ ” (al-mishkaar): an animal which may have little fodder but still its teats are full of milk.
  ضَرَّة شَکْرَیٰ “ ” (zarratun shakra): teat full of milk.
  الَشَّکِرَة “ُ ” (as-shikrah): a female camel whose teats are full of milk {T}.
  شَکِرَتِ الشَّجَرَة “ُ ” (shaakiraatish shajarah): branches sprouted on the tree trunk.
  اِشْتَکَرَتِ السَّمَاءُ “ ” (ishtakaratis sama-u): it rained very hard.
  اِشْتَکَرَ الْحَرُّوَالْبَرْدُ “ ” (ishtakaral harru wal bard): the winter and summer were fulsome.
  شَکَرَ فلَُانٌ “ ” (shakara fulan): that man was greatly benevolent and gave a lot to people.
  Taj-ul-Uroos says that “ شُکْرٌ ” (shukr) means obedience and the performance of must to do duties, as also
  the expression of thankfulness, God’s full response to this “ شُکْرٌ ” (shukr), or to give much in return for
  little.
  For example if a person helps someone else a little, even at his own cost, then this little sacrifice on his
  part will be considered greater than giving something to someone that is more than one’s necessities. This
  is what it means by giving ample return for little benevolence.
  If we keep the basic meaning of “ شُکْ ر ” (shukr) in mind, then we can easily comprehend the meaning of
  سعی مشکور“ ” (sa-ee mushkoor) or that effort which fetches good results. That is, more than the effort
  warranted, so complete like the teats of a goat which are full of milk.
  شَاکِرٌ “ ” (shaakir) is one who makes one’s effort fetch full results, and also the one whose efforts fetch such
  complete results. The word “ شُکْ ر ” (shukr) has been used for the efforts going waste, against “ خُسْرٌ ” (khusr)
  in 39:65-66. A man’s efforts which produce good results is also called “ شَکُوْرٌ ” (shakoor) in 14:5.
  شَکُوْرٌ “ ” (shakoor) has more exaggeration than “ شَاکِرٌ ” (shaakir).
  Since “ شُکْرٌ ” (shukr) means to highlight or make evident. That is why “ کُفْرٌ ” (kufr) or denial has been used
  against it in 14:7. It is meant for covering up or bury.
  Among the first of God given gifts are the capabilities which a human being possesses. The development
  of capabilities and them to be evident is also “ شُکْ ر ” (shukr), and this thing is produced by doing good
  deeds. Therefore, good deeds become the cause of “ شُکْرٌ ” (shukr) of God’s benevolence.
  For efforts to be thankful or “ مشکور ” (mash-koor) means for them to produce full results, that is, they
  produce the fullest results and become fully fruitful.
  To be thankful means to uncover the blessings or gifts that God has given:
  A) That he makes his latent capabilities fully evident or develops them.
  B) Keep the means of development spread in the universe open for the benefit of mankind and not
  hide them for himself.
  This is only possible when Allah’s laws are fully followed. This will be ‘thankfulness’ of man.
  شُکْرٌ “ ” (shukr) from Allah’s side means that He makes man’s efforts produce full results, and it is a
  particularity of Allah’s law that if followed, they produce the fullest possible results.LOQ
  
  
  )