Nahl 75:

•  Allah(cc) size şu iki insan örneğini veriyor; bir tarafta bir şahsın kölesi olan ve hiç bir güç ve yetkisi olmayan aciz bir adam, öbür tarafta kendisine tarafımızdan bol rızık ve imkan verdiğimiz bir zat ki, o maldan dilediği gibi gizli/acık harcıyor. Hiç bunlar bir olabilir mi? Bütün hamdlar Allah(cc)'a yakışır, ama onların çoğu bunun dahi farkında değiller.
  (
  Buna  verilecek  cevabın  “hayır”  olduğu  açıktır.  Bu  kıyaslamanın  taşıdığı  anlam  da açıktır:  misaldeki bu iki tür insan bir tutulamazsa, peki öyleyse,  her haliyle diğer ya­ratıklara -ya da insan aklıyla kavranabilen yahut tasavvur edilebilen tabiat güçlerine- bütünüyle bağımlı bir yaratık, var olan her şeyin mutlak yaratıcısı, sınırsız ve kavran­maz kudret sahibi Allah'la nasıl bir tutulabilir; kudret ve nüfuzca O'nunla nasıl kıyas­lanabilir? (Bu  istidlal tarzı sonraki meselde de  devam  ettirilip geliştirilecektir.).ESED
  
  Yani  "özgürlüğün  Allah'ın  en  büyük  ihsanı  olduğunun dahi..."  Burada karşılaştırılan iki sı­nıfın,  hürler ve  köleler,  iradeliler ve  iradesizler  olduğu açık.  Buradaki hamd de, Allah'ın insana verdiği  özgür iradenin hamdi  olsa gerektir.Mİ
  
  In the preceding verse, the mushriks were told not to make comparisons between Allah and His creatures, for there is nothing like Him. As the bases of their comparison were wrong, their conclusions were also misleading. In this verse appropriate similitudes have been cited and right comparisons have been made to lead them to Reality.
  Between the last question and "May God be praised! " there is a gap which is to be filled with the help of the latter. When the question was posed, obviously the mushriks could not say that the two men were equal. So some of them would have admitted that they were not equal, while the others would have kept quiet for fear that in case of admission, they would have to abide by its logical conclusion, that is, the admission of refutation of the doctrine of shirk. Therefore, the words, "May God be praised !" have been put in the mouth of the Prophet in answer to both kinds of the response to the question. In the first case, it would mean: "May God be praised! you have admitted at least so much" . In the second case, it would mean: "May God be praised! you have kept quiet in spite of all your obduracy and have not had the audacity to say that both were equal.".ET
  
  
  )