Bakara 31-32:

• Ve Allah(cc), Adem(as)'e  herşeyin ismini(الأَسْمَاء) öğretti, sonra onları meleklerin önüne koydu ve :'Dedikleriniz doğruysa, haydi bunların isimlerini bana söyleyin bakalım' dedi.  Melekler de:' Sen kudret ve egemenlikte kusursuz ve eksiksizsin. Senin bize bildirdiğin dışında bizim bir bilgimiz yoktur. Sensin herşeyi bilen, gerçek hikmet sahibi' dediler.
  (
  Lafzen,  “bütün isimleri.” Bütün dilbilimcilere göre isim terimi,  “bir maddenin,  bir eylemin  veya  bir  niteliğin  bilgisini  temsil  eden  ayırd  edici  ifadeler”e  (Lane  IV, 1435);  felsefe  terminolojisinde  ise  “kavram’a  işaret  eder.  Buradan  hareketle, “tüm  isimlerin bilgisi”nin,  bu  anlam  örgüsü  içinde,  mantıkî tanımlama ve  dola­yısıyla kavramsal  düşünme melekesine delalet ettiği sonucuna  varabiliriz.  Bura­da  “Âdem”  ile  bütün  bir  insan  soyunun  kasdedilmiş  olması,  daha  önce  geçen, meleklerin “orada  bozgunculuğa ve  yozlaşmaya yol  açacak birini mi”  şeklinde­ki  itirazlarıyla ve  ayrıca 7:11  ile  iyice  pekiştirilmiştir.ESED
  
   Bilginin öğretilmesi [ta'lim) Allah'a isnat edi­lirken,  bilginin  aktanlması  (inbâ/)  insana  isnat  edilir.  Dilin  insan  düşüncesinin  deposu  olduğu  hatırlanacak olursa, ilk insanın düşünce dağarcı­ğını Allah'ın doldurduğunu, yani düşüncenin ilk sermayesini insana Allah'ın verdiğini ifade eder. İnsan  ilk  sermayenin  veriliş  amacına  sonradan  sadâkat de gösterebilir,  ihanet de edebilir. MI
  
  )