Bakara 104-105:

•  Ey iman edenler, :'Bizi dinle(رَاعِنَا)' demeyin, onun yerine:'Bize karşı tahammüllü ol' deyin. Ve ona kulak verin. Çünkü , hakikatı inkar edenleri şiddetli azap beklemektedir. Ne ehli kitaptan küfre sapanlar, ne de müşrikler Rabbinizden size bir hayrın indirilmesini isterler. Oysaki, Allah(cc) rahmetini dilediğine verir. Zira Allah(cc), sınırsız lütuf sahibidir.
  (
  Bu  âyetten  itibaren,  müminler  Yahudilerin  kurdukları  tuzaklara  karşı uyarılıyorlar. Onlar Hz. Peygamber‟e görünüşte saygı gösterseler de, daima onun bir  açığını  yakalamak  için  pusuda  bekliyorlardı.  Kaypak,  müphem  kelimeler kullanıyorlardı.  Mesela:  Müslümanlar,  Efendimize:  “Bizi  gözet,  himmet  et” anlamında râinaderlerdi. Buna benzer raina kelimesi İbranîcede hakaret ifade eder. Bunu fırsat bilerek, ağızlarını eğip bükerek, bu kelime ile Hz. Peygamber‟e hitap ederlerdi. Âyet, onların maskelerini indiriyor.SY
  
  İlk  bakışta  Hz.  Peygamber'in  çağdaşlarına  yönelik  olan  bu  tavsiye,  Kur’an'da  çok sık rastlandığı gibi,  aslında  ona yol  açan tarihsel  şartların ötesine  uzanan bir muh­teva  taşımaktadır.  Ashâb'a,  Hz.  Peygamber'e  saygı  ile  yaklaşmaları  ve  kişisel  istek ve  beklentilerini  o'nun  aracılığıyla vahyedilen  iman esaslarına tâbi  kılmaları  emre­dilmiştir: ve bu talimat, her mümin için ve her dönemde geçerliliğini korumaktadır.ESED
  
  In surah Al-Baqrah, the group of momineen have been asked not to say “ رَاعِناَ ” (raa ina) like the Jews (2:102). The Jews used to twist the words while addressing the Messenger (pbuh) in order to change the leanings of the spoken words. The word “ رَاعِناَ ” (ra’ina) was among such twisted words. This was the peak of their lowliness that they had even given up normal courtesy and came down to street language. They used to say the word in such a way, as to make it a derivative of “ رُعوُْنتَ ” (ra’onat). See heading (RA-in-Y). But Al-Minar says that “ رَاعِناَ ” (raa ina) is derived from “ مُرَاعَاة ” (mura ah). In this way “ً ”رَاعِن ا(ra’ina) would mean that you concede to us and then we will concede to you. To use such words for the Messenger (pbuh) is open disrespect and unbecoming. {Al-Minar vol.1 page 410}. That is, the prophet should be obeyed unconditionally which actually is obedience of Allah and their life’s duty. They should say “ ا نْظرُْناَ ” (unzarna) to the Messenger (pbuh) prophet. It means, look after us lest we become wayward, and they should not only listen to all his orders but obey them as well. “ وَاسْمَعُوْا ” (wasma’o) (2:102).
  But in my opinion, this verse tells even those who trust, to abstain from such acts and talk in which good and bad are mixed, or their difference is difficult to comprehend readily. If some saying or act has even a doubt that anything (word or deed) insulting the Messenger (pbuh), then that should be avoided and the purity of intent must not be cited for saying or doing them. Everything a Muslim says or does must be clear and unambiguous. There is no room for a poetic license sort of thing here.LUQ
  
  )