Saffat 145-148:

•  Sonunda Biz onu, bitkin bir halde ıssız ve çorak bir kıyıya çıkarttık. Ve onun başucunda (çölde yetişen) bodur bir ağaç yeşerttik ve onu (bir kez daha kendi halkı olan) yüzbin nüfuzlu bir şehre gönderdik ve nüfuzları da artıyordu. Onlar bu defa ona inandılar ve bunun üzerine verilen süre zarfında, onlara mutlu bir hayat yaşattık.
  
  (
  Yani,  o'na gölge yapmak ve rahatlatmak için.  Böylece Kur’an,  Hz. Yunus ve ba­lık  temsilini  anlatabilmek  için,  kendi  üslubunun  karakteristiği  olan  mecazî  bir anlatım  ile,  en kuru ve  çorak  topraktan  bile  bir ağacın yetişmesini sağlayabilen Allah'ın,  aynı şekilde karanlıkta kaybolmuş bir yüreğin yeniden aydınlığa ve ma­nevî  hayata  dönmesini de  sağlayabileceğine  işaret  etmektedir.ESED.
  
  “Bu  âyette:  “Biz  onu,  yüz  bin  veya  daha  çok  kişiye  peygamber  olarak gönderdik.” diye de mâna verilebilir. Allah Teâla dileseydi, elbette o halkın sayısını tam  olarak  bildirirdi.  Maksat:  Bir  kişi  oraya  girdiğinde  yüz  bin  veya  daha  fazla olduğunu tahmin ederdi.” demektir.SY.
  
  )