Lokman 12:

•  Doğrusu, Biz Lokman(as)'a da şu hikmeti bahşettik:' Allah(cc)'a şükret. Çünkü O'na şükreden, kendi lehine şükretmiş olur, fakat kim de nankörlük ederse, iyi bilsin ki, Allah(cc) kendi kendine yeterli olandır ve her türlü övgüye layıktır'.
  (
  Halk  arasında  (yeterli  kanıtlara  dayanmasa  da)  Aesop  (Ezop)  ile  özdeşleştirilen Lokman,  eski Arap geleneğinde köklü bir yeri olan,  dünyevî üstünlüklere ve ka­zançlara  değer vermeyen ve ruh olgunluğu  için çaba gösteren  bilge kişilerin  bir prototipidir.  M.S.  6. yüzyılda yaşamış olan ve daha  çok Nâbiğa ez-Zübyânî müs- tear adıyla  tanınan Ziyâd b.  Mu'âviye'nin bir şiirinde  övüldükten sonra  Lokman kişiliği,  İslam'ın  zuhurundan  uzun  zaman  önce,  hikmeti ve ruhî olgunluğu  yan­sıtan  sayısız  efsanelerin,  kıssaların  odak  noktası  haline  geldi.  İşte  bu  sebeple Kur’an,  bu  efsanevî şahsiyeti -tıpkı  18.  sûrede  kullanılan  aynı  derecede  efsane­vî  el-Hıdr (Hızır)  şahsiyeti gibi-  insanın  uyması  gereken  davranış  tarzları  konu­sundaki  öğütlerin  bir  anlatım vasıtası  olarak kullanmıştır.ESED
  
  From Aristotle^[5] and Herodotus^[6] we learn that Aesop was a slave in Samos and that his masters were first a man named Xanthus and then a man named Iadmon; that he must eventually have been freed, because he argued as an advocate for a wealthy Samian; and that he met his end in the city of Delphi. Plutarch^[7] tells us that Aesop had come to Delphi on a diplomatic mission from King Croesus of Lydia, that he insulted the Delphians, was sentenced to death on a trumped-up charge of temple theft, and was thrown from a cliff (after which the Delphians suffered pestilence and famine).WP
  )