Mümin 53-56:

• Daha önce de, Musa(as)'a Biz hidayetimizi ihsan etmiş, israiloğullarını ilahi kelama varis kılmıştık; Bir hidayet rehberi ve gerçek akıl iz-an sahipleri için bir öğüt,hatırlatma ve talimat kaynağı olan Kitaba.
  O halde sabırlı olun!. Allah(cc)'ın vaadi mutlaka gerçekleşecektir. Siz günahlarınız için bağışlanma dileyin(وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ) ve sabah akşam, Rabbinizi hamd ile tesbih edin.
  Allah(cc)'ın mesajlarını hiç bir delili olmadan sorgulayanlara gelince: onların içinde hiç bir zaman tatmin edemeyecekleri bir küstahça kendini begenmişlik ve büyüklük vardır. Öyleyse, siz (onların entrikalarından ve tuzaklarından) Allah(cc)'a sığının! Çünkü herşeyi işiten her şeyi gören yanlız O'dur.
  (
  Zımnen,  “ve  işte  böyle,  vahyimizi Muhammed'e  de  indirdik.”  Bu  ifade,  51.  aye­tin  başındaki  “Biz,  elçilerimizi ve iman etmiş olanlan  ...  koruyacağız”  sözleriyle bağlantılı bulunmakta, böylece, Hz. Musa'yı desteklemiş olan müminin daha ön­ce geçen kıssasının maksadını açıklamaktadır.  “Akıl-iz‘ân sahibi olan [İsrailoğul-lanlna”  ve  bu  sayede  onların  Hz.  Musa'nın  mesajından  ders  çıkarabilmelerine yapılan atıf, kuşkusuz,  Kur’an'ın izleyicilerine, bu İlahî kelâmın da, “akıl-iz‘ân sa­hipleri” (ulu'l-elbâb),  “düşünen  bir  halk” (kavmun yetefekkerûrı) ve  “akıllarını kullanan  bir halk” (k a v m u n y a‘kilûn) için olduğunu  hatırlatmaktadır.ESED
  
  Zenb,  "bir  şeyin  kuyruğunu  kısalttı"  anla­mına   gelen   zenebe'den   türetilmiştir.   Sadece   kasıtlı günahı  ifade  eden ism'den farklı olarak kasıtlı-kasıtsız  hata,   noksanlık,   dikkatsizlik   ve  kusurları  da  kapsar.  Yine  zenb  ile  cunâh  arasında  da  fark  vardır.  Zenb insanın  hem  Al­lah'a hem  insanlara  karşı  işlediği  suç  ve  hata­ları  ifade  eder.  Cunâh  ise  insanın  sadece  in­sanlara karşı işlediklerini ifade  eder [Külliyyât ve   Müfredat).   İstiğfar1   m   buradaki   karşılığı   "kirlenmeden  korunma  talebi"dir  (Râğıb).  Bu  takdirde günahkarın istiğfarı  "af talebi",  takva  sahibinin  istiğfarı  "korunma  talebi"dir.  Bura­da  ve  Muhammed  19'da  geçen  "Günahın  için  af  dile"  ifadesi,  Hz.  Peygamber'in  üzerinden  mü'min  muhatapların  peygamber  tasavvuru­nu inşayı amaçlar.  Peygamberler risalet görev­lerinden  dolayı  Allah'ın  korumasıyla  masum­dur. Bu ve bunun gibi âyetler, bu masumiyetin nasıl  anlaşılması  gerektiğini  beyan  eder.  Pey­gamber  tasavvurunda  ifratı  temsil  eden  aşırı yüceltmeci  Hıristiyânî  ve  tefriti  temsil  eden  indirgemeci  ve  aşağılayıcı  .Yahudi  anlayışları  böylece  reddedilmiş  olur.  Kur'an'da  beş  yerde  Hz.  Peygamberin insanların arınmasına katkı­da  bulunması  emredilir  (94/Bakara:  129,  151;  114/Tevbe:  103;  100/Cuma:  2;  ayrıca  bkz.  Üç  Muhammed,  s. 362-365).  Hz.  Peygamber'in bu emri yerine getirdiğine ilişkin haberden,  bura­daki   "hata"yı   nasıl   anladığını   da   öğrenmiş   oluyoruz:  "Ara  ara içimde  anlık bir gaflet  his­settiğim  için,  günde  yüz  kez  Allah'tan  mağfi­ret dilerim"  (Buhârî ve  Müslim). Mİ
  
  
  )