Mümin 34-35:

•  Ve ekledi:' Nitekim, daha önce Yusuf(as) da hakikatin bütün delilleriyle size gelmişti. Ama onun getirdiklerine karşı sürekli bir şüphe içinde kaldınız!. En sonunda Yusuf(as) ölünce de:' Allah(cc) ondan sonra bir daha elçi göndermeyecek' dediniz'.
  İşte Allah(cc), (vahyedilene karşı) şüpheye kapılarak kendine yazık edenleri işte böyle saptırır. Bu gibiler kendilerine ulaşmış hiç bir belge, bilgi ve yetki  olmadan Allah(cc)'ın ayetleri hakkında ileri geri konuşur, mücadele ederler. Bu hem Allah(cc) katında, hem de iman edenler katında büyük bir adiliktir (مَقْتًا). İşte Allah(cc) her kibirli zorbanın kalbini böyle mühürler.
  (
  Yani,  “Peygamberlere  karşı  hiçbir  zaman  samimi  olmadınız.  Atalarınız,  Yusuf’a  hayatında iken inanmadı. Ama vefat edince, kendinizle çelişme bahasına, O’nu kabul eder ve kendisine çok değer verir göründünüz. O kadar ki, sonraki nesiller,  ‘O’nun  üzerine  başka  peygamber  gelmez’ diyerek, bu inanç ve saygıyı diğer peygamberleri reddetmeye vesile yaptılar.”AÜ
  
  Bundan maksat şudur:“Sizin  selefleriniz  de  vaktiyle  Mûsâ‟nın  ecdadından  Yusuf‟u  reddetmişlerdi. Fakat sonra onun faziletini kabule mecbur kaldılar ve onun ülkeye büyük faydasını gördüler.  Ona  o  derece  makam  verdiniz  ki  “Artık  onun  üzerine  peygamber olamaz!”  diye  başka  peygamberleri  reddetmeye  bile  bahane  yaptınız.  Öyleyse dikkat edin, bu sefer göz göre göre yanlış bir iş yapmayın!”SY
  
  Böylece,  yalnız  Hz.  Yusufun  peygamberliğini  reddetmekle  kalmayıp  aynı  za­manda Allah tarafından  bir peygamber gönderilme ihtimalini  tamamen inkar et­tiniz (Zemahşerî).  Öyle  anlaşılmaktadır ki Hz. Yusuf,  Mısır'da,  sadece,  Arap  kö­kenli  olup,  İbranice'ye  çok  yakın  bir dil  konuşan  (karş.  sûre  12,  not  44)  ve  bu nedenle Hz. Yusufun tebliğinin ruhuna duygusal ve kültürel olarak yakınlık du­yan yönetici sınıf Hiksos'lar tarafından kabul edilmiş,  nüfusun geri kalan  kesimi ise  o'nun tebliğ ettiği  öğretiye  düşmanlık  beslemişlerdi.ESED
  
  Bu iki anlama gelir: Birincisi, Hz. Yusuf'tan sonra  peygamberlik  kurumunu  toptan  inkâr  etmek.  İkincisi,  "Yusuf'tan  sonra  Yusuf  gibi  bir  peygamber  asla  gelmeyecek"  demek.  Her  iki anlamda da bir ikiyüzlülük, bir samimiyet­sizlik görülmektedir.  Yaşarken peygamberliği­ne   kuşkuyla  bakılan  Hz.   Yusuf,   vefatından   sonra geriden gelen peygamberleri inkâra malzeme  yapılmaktadır.  Bu  küfür,  onu  över  gibi  yaparak icra  edilmektedir.  Bu  da,  5.  âyette  di­le  getirilen  "batıl  uğruna  hakikati  kendisiyle  alt  etmeye  çalışma"nın  bir  başka  yöntemidir. Mİ
  
  That is, "Your deviation, and then your stubbornness, is such that before Moses (peace be upon him) there came in your land the Prophet Joseph about whom you yourselves admit that he was a man of the highest morals, and you also admit that by giving the right interpretation of the king's dream he saved you from the dreadful effects of the seven-year-long famine, which had struck Egypt in his time; and your entire nation also acknowledges that Egypt has never witnessed a period of greater justice and prosperity than the period of his rule. But in spite of knowing and recognizing all his merits and high qualities you did not believe in him during his life time, and when he died, you said: "Never will the like of him came again!" That is, you recognized his excellences only for an excuse to deny every prophet who came after him. This means that you would not accept guidance in any case."ET
  
  That is, "Allah allows only those people to go astray who possess the following three qualities:
  
  (1) They transgress all limits in their evildoing. and then develop such a taste for it that they do not feel inclined to accept any invitation to reform their morals
  
  (2) their permanent attitude in respect of the Prophets is characterized by doubt and suspicion. The Prophets of God may bring any clear Signs before them, yet they doubt their Prophethood as well as view with suspicion those truths which they present with regard to Tauhid and the Hereafter; and
  
  (3) they try to resist the Revelations of the Book of Allah with crooked arguments instead of considering them rationally, and these objections are neither based on any sound reason nor on the authority of a revealed Book, but from the beginning to the end their only basis is obstinacy and stubbornness.
  
  When a group of the people develops these three evils, Allah hurls it into the deep pit of Hell-fire where from no power can then rescue them.  ET
  
  
  مَقْتًا -> severe enmity against a man who has become habitual of bad things
  
  
  )