Enam 143-145:

•  (Sayısı) sekiz (olan dört ) çift hayvanın da insana yasak olduğunu idda etttiler. İki cins koyun ve keçiden her biri.
  Sor (onlara): 'O'nun haram kıldığı onların erkekleri mi , yoksa dişileri mi?  Bir de şu yasak, dişilerin rahimlerinde olanı da kapsıyor mu? Varsa bir bilginiz söyleyin, tabi iddanızda kesin iseniz!'.
  Onlar her iki cins deveyi ve büyükbaş hayvanı da haram saydılar. Yine sor (onlara):' O'nun haram kıldığı onların erkekleri mi , yoksa dişileri mi?  Bir de şu yasak, dişilerin rahimlerinde olanı da kapsıyor mu? Yoksa Allah(cc) bütün bunları yasaklarken siz de şahit olarak ordamıydınız!'.
  Hiç bir gerçeğe dayanmaksızın, kendi uydurduğu yalanı Allah(cc)'a isnad edenden daha zalim kim olabilir?. Unutmayın ki ,Allah(cc) böyle zalim bir toplumu doğru yola erdirmez.
  De ki:' Bana vahyedilenlerde, leş veya akan kan veya domuz eti - ki gerçekten o iğrençtir - veya üzerinde Allah(cc) adınından başka bir adın anıldığı günahkarca bir kurban dışında yenmesi yasak olan hiç bir şey görmüyorum'. Ama, kişi zaruret içinde ise ve aç gözlüce saldırmadan ve zaruri ihtiyacı da aşmadan yemiş ise, (bilin ki) Rabbin çok bağışlayıcıdır ve çok merhametlidir.
  (
  Bu âyet, yenilmesi yasak etleri ifade eden Ba-kara Sûresi/2: 173, Mâide Sûresi/5: 3 ve Nahl Sû-resi/16: 115’inci âyetlerle bir arada ele alındığında, aralarında bir fark olmayıp, birinin diğerini bazıaçılardan  tefsir  ettiği  ortaya  çıkacaktır.  Meselâ,  Mâide Sûresi/5: 3’te ölme şekilleri anılarak haram oldukları  ifade  edilen  bütün  hayvan  etleri  “leş” sınıfına dahildir.Yenilmesi  haram  olan  hayvan  etlerinin  bu  âyetlerde ifade buyurulanlarla sınırlı olduğu gö-rüşünde olan az sayıda fakih var ise de, fakihlerin çoğunluğu,  daha  başka  ilgili  âyetlere  ve  hadis-i  şeriflere  dayanarak  söz  konusu  yasağı  bu  âyet-lerdeki  dört  sınıfla  (leş,  akmış  kan,  domuz  eti,  Allah’tan  başkası  adına  kesilen  hayvanların  eti)  sınırlı  saymazlar.  Çünkü,  meselâ  âyette  domuz  etinin  haramlığı  konusunda  murdar  nitelemesi  geçmektedir ki, Mâide Sûresi 90’ıncı âyette içki ve kumar gibi haramlar için de aynı tabir kulla-nılır.  Demek  ki,  bir  şeyin rics sınıfına  girmesi,  onun  haramlığı  için  bir  sebeptir.  Dolayısıyla, fakihler arasında yiyecek-içeceklerle ilgili hadis-i şerifleri değerlendirmeden kaynaklanan birtakım görüş ayrılıkları da bulunmakla birlikte, hepsin-de ortak nokta, daha başka yenmesi haram hay-vanların  bulunduğu  merkezindedir.  Bu  konuda  en  emin  yol,  (mutlak  müçtehidlerin  dışında) herkesin  kendi  mezhebine  göre  davranmasıdır. AÜ.
  )