Zümer 17-18:

•  Allah(cc)'a isyanı sistematikleştiren batıl şeytani güç odaklarına(الطَّاغُوتَ) kulluk etmekten kaçınıp, gönülden Allah(cc)'a yönelenlere müjdeler var. Dolayısıyla, müjdele onları. Onlar, söylenen her sözü dikkatle dinleyip, onda daima doğru,yerinde ve tutarlı olanı arar, ve onu bulduklarında en güzel şekilde ona tabi olurlar( الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ). Çünkü, Allah(cc)'ın hidayetine mazhar olan bu kullardır ve asıl , akıl-i'zan sahipleri de onlardır.
  (
  Tağut: Azgınlık mânasına gelen bir masdardır. Belagatta sıfat yerine masdar kullanmak, o sıfatla nitelendirmenin pek ileri bir derecede olduğuna delalet eder. Biri hakkında “güzel” demekle, bir başkası hakkında “güzelliğin ta kendisi” demek arasındaki fark pek bârizdir. Allah‟tan başkasına ibadet eden tağî (âsi, azgın) ise, kendisini tanrılaştırıp başkalarını kendisine kul edinen tağut olur.“En  güzeli  tatbik”ten  maksat  şudur:  Dini  meselelerden:  vacib  ile  mendub arasında kaldıklarında vacibi, mübah ile mendub arasında kaldıklarında mendubu seçerler. Hasılı, Allah nezdinde ağırlığı en fazla olanı tercih ederler. Yahut çeşitli sözleri dinleyip en güzel olan Kur‟ân‟a uyarlar.Yahut kavl‟den  maksat  Allah‟ın  emri olup  “Allah‟ın emrine  kulak  verip, en güzeline uyarlar” yani mesela, kısas ile af karşısında, af tarafını tercih ederler. Yahut hem iyi hem kötü tarafı olan sözün, iyi tarafını söyleyip, kötü tarafını terkederler, şeklinde yorumlanmıştır.SY
  
  Tâğûtu  “şeytanî güçler”  olarak  çevirmem  konusunda  bkz.  sûre  2,  not  250.  Bıi terim,  burada kişinin bütün  manevî bağlarını kaybetmesine ve duygularının eşiti ri  olmasına  yol  açan,  belli  bazı  şeytanî ihtirasların  veya  arzuların -otorite  tesisi peşinde  koşmak,  başkasını  sömürerek  servet  edinmek,  her  türlü  gayr-i  ahlaki aracı  kullanarak sosyal  gelişme ve  ilerlemeyi  sağlamak vb.  arzuların- ifsad edi­ci gücünü anlatmaktadır.ESED
  
  Tağut,   "tuğyanı  otorite  kılan"   anlamına   gelir.  Bir  sonraki  âyetin  zıddı  olduğu  düşünü­lürse  "gücün  sözünü,  sözün gücüne hakim  kı­lan  otoriteler"  demektir.  Tekili  ve  çoğulu  bir  olan  tâğûtun  burada  çoğul  kullanıldığı  ya'bu-duhâ'dâki  zamirden  anlaşılmaktadır.  MI
  
  Taghut is from tughyan and means rebellion. If someone is called taghut (rebellion) instead of taghi (rebel), it would mean that he is a rebel incarnate. For example, if a person is called husn (beauty) instead of hasin (beautiful), it would mean that he has reached perfection in beauty. The other deities than Allah have been called taghut because it is rebellion to worship others besides Allah, but the one who has others worship him, is a rebel of the worst kind.ET
  
  طغَیٰ “ ” (tagha): to be out of limits, this is why flooding of a river water which comes out of its banks is
  called “ طغُْياَنٌ ” (tughyaan).
  اَطْغَیٰ “ ” (atgha): made him cross the limit, or limit breaker, instigated him to mutiny, made him rebellious.
  الطاَّغِیْ “ ” (at-taaghi): one who goes out of limits and breaks the law. Plural is “ اَلطاَّغُوْنَ ” (at-taghoon) and
  الَطاَّغِيْنَ “ ” (at- taagheen).
  طغَيْۃَ “ٌ ” (taghya) is a mountain difficult to climb.
  طاَغيِۃَ “ٌ ” (taaghia): oppressive and proud, foolish and harsh. It also means severe lightning and dangerous
  storm.
  طغَوْیَٰ “ ” (taghwa) means rebelliousness and breaking the limits {T, M, Lisan-ul-Arab}.
  طاَغوُتٌْ “ ” (taaghoot) has come from this, which is used for any limit breaker. It is also used for someone
  who detracts from the right path and puts on the wrong one {T, M, R}.
  Johri says it means “leader of the rebels”.
  Zajaaj says that anything aside from Allah’s system, if followed, is “ طاَغوُْتٌ ” (taghhoot), i.e. every system
  or law not based on the permanent values of the Quran.
  In verse فیِ طغُْياَنہِِمْ يَعْمَہُوْنَ “ 2:15 ” (fi tughyaanihim yaamahoon), the word “ طغُْياَنٌ ” (tughyaan) means
  rebellious, and in للطِاَّغِيْنَ “ 78:22 ” (littaagheen) has been used to mean rebellious as well.
  The Quran has used the word “ الَطاَّغُوْتُ ” (taaghoot) against Allah at many places, which explains the
  meaning i.e. every system which is based on human exploitation .
  Any force which rebels against Allah’s law:
  لا اِلٰہَ اِلَّا للهُ“ ” (la ilaha illal laah) has this meaning as well. This has been explained as “ اُعْبُدُوْ الٰلهُّ
  وَاجْتنَبُِوْ االطاَّغُوْتَ ” (o’budu-llahu wajtanibut-taghut). (4:76) uses “ِ سَبِ يلِ لله ” (sabilil laah) and “ ”سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ
  (sabilit taaghoot) and has clarified that “ طاَغوُتُْ ” (taaghoot) means every system against the permanent
  values. Those who fight for establishing a non-Godly or “ طاَغوُْتُ ” (taaghooti) system, have been called
  اَوْلِيَاءِ الشَّيْطٰنِ “ ” (auliaish shaitaan), which means “fellowship of rebellious” (4:76). This also shows that
  طاَغوُتُْ “ ” (taaghoot) and “ شيَطْاَنٌ ” (shaitaan) mean the same thing.
  It has been further explained by saying:
  4:60 These people want their decisions to be made by
  non-Godly forces يُرِيدُونَ أَن يتََحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ
  This shows that shaitaan and taaghoot are not merely mental concepts but taaghoot means all those
  rulers, the courts, those governments, those systems, which do not decide according to the Qurnic values
  but according to man-made laws. To refer to them is refusal of Allah and following of the non-Quranic
  values. Those who strengthen such systems are “ اَوْلِيَاءُ الشَيْطٰنِ ” (auliyaush shaitaan), i.e. working against
  the Quranic values.
  The Quran says:
  69:11 when the flood came لَمَّا طَغیٰ الْمَاء
  اَلطاغَّيِۃَ “ ” (at-taghiyah) has appeared to mean severe thunder and lightning which had killed the nation of
  Samood (69:5). But this punishment was in response to their rebelliousness and establishing a system
  based on the human exploitation.
  In surah Ash-Shams it is said:
  91:11 Samood rejected the truth through their
  rebelliousness کَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوَي هَ ا
  Surah An-Najam says about the Messenger (pbuh):
  53:17 his eye neither moved away from the right place,
  nor transgressed its limit مَازَاغَ الْبَصَرُ وَمَاطَغیٰ
  In other words, the Messenger rightly points to the guidance in the light of the revelation, but up to the
  point that Allah directed. He could not go beyond that point. As against other human beings, the
  Messenger’s knowledge due to the fact that he was aware of the source of the revelation, was very vast,
  but against the knowledge of Allah, it was confined within the defined limits. Allah gave the Messenger
  the amount of knowledge as He deemed necessary for the human guidance (The Quran). The messenger
  could not go beyond this defined limit.LOQ
  
  ( الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ) -> Râzî'ye  göre  bu  ifade,  her  dinî  yükümlülüğü  (terimin  en  geniş  anlamıyla)  kendi akıllan ışığında değerlendiren ve akıllarının geçerli veya mümkün gördüklerini ka­bul  edip  akıllarına  yatmayanları  reddeden  kişileri  tasvir  etmektedir.  Yukarıdaki ayet,  Râzî'nin sözleriyle,  “insanın,  aklın sunduğu kanıtlara (hüccetü'l-'akl) uyması­nın  ve  eleştirel  değerlendirme (nazar) ve  mantıksal  çıkarımın (istidlâl) [bulgula­rıyla]  uyumlu sonuçlara varmasının yüceltilmesini ve övülmesini” ifade etmektedir. Benzer bir yorum,  daha basit terimlerle  de olsa,  Taberî tarafından da  yapılmıştır.ESED
  
  Sözün   gücünün   ve   düşünceye   saygının   bundan  daha  iyi bir  ifadesi  olamaz. MI
  
  This verse can have two meanings:
  (1) That they do not follow every voice but ponder over what every man says and accept only what is right and true; and
  (2) that they do not try to give a false meaning to what they hear but adopt its good and righteous aspects.  ET
  
  )