Şura 24-25:

•  Hem senin hakkında, hangi cüretle, Allah(cc) hakkında yalan uydurduğunu söyleyebiliyorlar? Oysa ki, eğer Allah(cc) dilese senin kalbini mühürler(يَخْتِمْ ) (hiç bir şey söyleyemezdin). Nitekim Allah(cc) batılı silip süpürecek ve hakkı sözleriyle ortaya koyacaktır (Kitap indirmekle varılan nokta da odur).
  Gerçek şu ki, Allah(cc) insanların içlerinde sakladıklarını (gerçek niyetlerini) tümüyle bilir.
  Kullarının tövbesini kabul eden ve günahlarını affeden ve yapıp/ettiklerinizi tümüyle bilen de O'dur.
  (
  
  Kh-T-M خ ت م
  خَتْمٌ “ ” (khatum) means to hide or cover something, to close and Hence, make something safe. As such, when land is cultivated and seeds sown, then watered for the first time, it is called as “ ”خَتَمَ الزَّرْعَ
  (khatamuz zar’a) by the Arabs, because after watering the mud sticks together and Thus, hides the seed which becomes safe.
  The bee collects the honey in the honeycomb cells and lays a thin wax layer at the mouth to close the honey inside and keep it safe. This too is called “ خَتْمٌ ” (khatum) by the Arabs. Later, the honey itself, and the mouths of the cells too came to be called “ خَتْمٌ ” (khatum).
  خَتَمَ الشَّيْیءَ خَتمْ ا“ً ” (khatamash shaiya khatma): means to reach at the end of something {T}. Ibn Faris says this is its basic meaning.
  خَتْمٌ “ ” (khatmun) and “ٌ طبَعْ ” (tabo’n) are used in two ways:
  1. To put a seal on something.
  2. The mark that is made by sealing,
  Later on the meaning widened and it came to mean to close and stop something. This because by sealing the thing inside, one closes it and it is not brought out anymore {T}.
  خِتاَمٌ “ ” (khitaam) is the wax which is used to seal.
  خَاتمٌَ “ ” (khatamun) is the seal itself.
  خَاتمٌَ “ ” (khatamun) is also used for the end of everything.
  خَاتْمُ الْقَوْمِ “ ” (khatamul qaum) would as such mean the last individual of the nation.
  خِتاَمٌ “ ” (khitaam) means the last part of any drink {F}.
  
  Hatm,  ne  alır  ne  verir,  mutlak  yalıtkanlık  hali.   Hatmu-l-kaltrin   mukabili   fekku'l-kalb.   Yani  kalbin  kilidinin  çözülmesi  [Lisân).  Pey­gamber seçilen  kimselerin  manevî  alıcılarının  açılması  ve  adeta  şifrenin  girilmesi.  İddianın  imkan  dışılığına  atıftır.   Zımnen:   O   iddiada   bulunanlar bu gerçeği nedense göz ardı ediyor­lar.  Yani Allah'ı  savunur gibi yapıyorlar,  fakat  aslında  güçsüz,  insana  ve  hayata  müdahil  ol­mayan  bir  tanrı  tasavvuruyla  kendilerini  ele  veriyorlar.  Bu  ibare  "o  takdirde  senin  kalbini  vahye kapatırdı"  ya  da  "senin  kalbini mühür­lerdi de Allah'a isnat edemezdin"  (Taberî)  şek­linde  anlaşıldığı  gibi,  "onların iftiralarına  kar­şı Allah  kalbine  sabrı ve  sebatı  koyup  kilitler­di"  şeklinde de anlaşılmıştır (Zeccâc). Mİ
  
  
  
  )